Σε έναν αγώνα δρόμου χωρίς… finish line μοιάζει ουκ ολίγες φορές η καθημερινότητα των γονιών, που εκτός από τη δουλειά τους πρέπει να φροντίσουν να προλάβουν τα πάντα σχετικά και με τις ανάγκες των παιδιών τους.
Κάπου εκεί, το άγχος αυξάνεται, η κούραση κορυφώνεται και συχνά νιώθεις ότι κανείς δεν καταλαβαίνει πόσο πιεσμένος/η είσαι. Σε αυτές τις στιγμές είναι σημαντικό να θυμάστε πως δεν φταίτε εσείς, καθώς οι υποχρεώσεις ενός γονέα σήμερα είναι τεράστιες, οπότε το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση και όχι κάτι κακό. Δεν είναι σημάδι ότι «δεν τα καταφέρνεις», αλλά ένα μήνυμα ότι χρειάζεσαι μια παύση και λίγη φροντίδα.
Με βάση αυτές τις ανάγκες, η ψυχολόγος, Juli Fraga, αποκαλύπτει στο CNBC μερικές πρακτικές που μπορούν να σας βοηθήσουν να νιώσετε πιο δυνατοί και σίγουροι μέσα στην… παράνοια της καθημερινότητας. Οι γονείς που βιώνουν λιγότερο άγχος δεν είναι πιο «τέλειοι», απλώς έχουν μάθει να κάνουν κάποια βασικά πράγματα που οι περισσότεροι από εμάς συχνά παραμελούμε.
Ποιες είναι αυτές;
Είτε φροντίζεις ένα άρρωστο παιδί, είτε περνάς οικονομικές δυσκολίες, είτε προσπαθείς να διαχειριστείς καθημερινούς καβγάδες ανάμεσα στα παιδιά, οι στρεσογόνες στιγμές μοιάζουν χαοτικές.
Το στρες επηρεάζει το σώμα, την ψυχολογία και τις σχέσεις. Σωματικά ανεβάζει τους παλμούς. Ψυχολογικά προκαλεί ανησυχία και φόβο.Τι βοηθά; Μια μικρή παύση ενσυνειδητότητας: πέντε βαθιές αναπνοές από την κοιλιά μπορούν να μετατρέψουν μια έντονη στιγμή σε κάτι διαχειρίσιμο.
Σχεδόν κάθε γονιός παγιδεύεται, έστω και στιγμιαία, στη σύγκριση με τους άλλους. Κι όσο περισσότερο συγκρίνεις τον εαυτό σου, τόσο πιο αυστηρή γίνεται η εσωτερική σου φωνή – και τόσο φουντώνει το άγχος. Οι γονείς που αντέχουν καλύτερα την πίεση δεν είναι πιο «ικανοί». Είναι πιο συμπονετικοί με τον εαυτό τους. Λένε πράγματα όπως: «Περνάω μια δύσκολη στιγμή. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους γονείς. Δεν είμαι μόνος/η σε αυτό».
Επίσης, η σύγκριση σε κάνει να νιώθεις ότι υστερείς ( σε όλα). Η αυτο-συμπόνια σου θυμίζει ότι είσαι άνθρωπος. Και όταν είσαι πιο επιεικής με τον εαυτό σου, βρίσκεις πιο εύκολα χώρο να είσαι τρυφερός/ή και με το παιδί σου – ειδικά στις δύσκολες στιγμές.

Το να ζητήσεις βοήθεια, ακόμη και από κοντινούς ανθρώπους, είναι δύσκολο. Συχνά φοβάσαι ότι θα φανεί ως αδυναμία ή ότι θα «επιβαρύνεις» τους άλλους. Στην πραγματικότητα, όμως, δίνεις ένα καλό παράδειγα στο παιδί σου, πως μπορούμε να βασιζόμαστε σε ανθρώπους γύρω μας. Γιατί έτσι προστατεύεις την ψυχική σου υγεία. Ένα απλό «έχω δύσκολη μέρα, μπορώ να σε πάρω τηλέφωνο;» δίνει χώρο στους άλλους να δείξουν ότι νοιάζονται – κι αυτό σε κάνει να νιώθεις λιγότερο μόνη. Έρευνα δείχνει επίσης ότι η ευεξία των γονιών επηρεάζει το πώς βιώνουν το στρες τα παιδιά, ακόμη και ως ενήλικες. Το άγχος μεταδίδεται – αλλά με στήριξη, είναι λιγότερο πιθανό να το «περάσεις» στο παιδί σου.
Η ενσυναίσθηση λειτουργεί σαν βάλσαμο στις δύσκολες στιγμές. Σε βοηθά να μην αντιδράς παρορμητικά με φωνές και ένταση αλλά με περισσότερη ηρεμία (ναι , δεν είναι εύκολο το γνωρίζουμε). Εκείνες τις στιγμές, δεν χρειάζεται να «διορθώσεις» το παιδί σου – χρειάζεται πρώτα να το ακούσεις. Όταν ρωτάς με περιέργεια «τι είναι αυτό που σε δυσκολεύει τώρα;» ή «πώς μπορώ να σε βοηθήσω;», ανοίγεις χώρο για πραγματική σύνδεση. Και αυτή η σύνδεση είναι που βοηθά τα παιδιά να καταλάβουν και να ρυθμίσουν τα δύσκολά τους συναισθήματα.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι γονείς που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση νιώθουν μεγαλύτερη σιγουριά ως προς τον ρόλο τους. Όταν υπάρχει σύνδεση, η γονεϊκότητα δεν παύει να είναι απαιτητική – γίνεται όμως πιο διαχειρίσιμη ακόμη και στις δύσκολες μέρες.
Το στρες «κλέβει» τη χαρά. Βάζει τον εγκέφαλο σε διαρκή επιφυλακή για προβλήματα. Για παράδειγμα, αν αγχώνεσαι για την ασφάλεια του εφήβου σου στο διαδίκτυο, μπορεί να μπαίνεις στον πειρασμό να ελέγχεις συνέχεια το κινητό του. Οι γονείς που διαχειρίζονται καλύτερα το στρες αναζητούν μικρές «στιγμές χαράς»: ένα χαμόγελο του παιδιού, μια αγκαλιά από τον σύντροφο, ένα καλό λόγο από έναν άλλο γονιό.
Σε αυτές τις στιγμές, στάσου λίγο και παρατήρησε πώς νιώθει το σώμα σου. Σύμφωνα με την Juli Fraga, η χαρά είναι ένα συναίσθημα που μας κάνει να νιώθουμε πιο δυνατοί, πιο ζωντανοί. Το να τη γευόμαστε συνειδητά δυναμώνει τις οικογενειακές σχέσεις και μας βοηθά να ανθίζουμε. «Έχω δει γονείς να αξιοποιούν όλα αυτά τα εργαλεία στην πράξη. Όταν οι γονείς νιώθουν ότι μπορούν να διαχειριστούν το άγχος τους, βοηθούν και τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο. Κερδίζει όλη η οικογένεια», τονίζει η ίδια.
Περισσότερες ειδήσεις
«Καλλιεργήστε» την αυτοπεποίθησή σας με μια απλή τεχνική