Σχεδόν 166.000 τ.χλμ. (64.000 τ.μ) κοραλλιογενών υφάλων που είναι ικανοί να επιβιώσουν και να ανακάμψουν από την κλιματική αλλαγή, εντόπισαν οι επιστήμονες, έκταση η οποία είναι τριπλάσια έκταση από ό,τι είχε εκτιμηθεί προηγουμένως, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε χθες (16/6).
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι του κόσμου, οι οποίοι συντηρούν το 25% της θαλάσσιας ζωής, έχουν υποστεί σοβαρή πίεση ως αποτέλεσμα βίαιων τροπικών καταιγίδων, της ρύπανσης και μαζικών επεισοδίων «λεύκανσης» που προκαλούνται από την εκτίναξη της θερμοκρασίας των ωκεανών, με ορισμένους επιστήμονες να προειδοποιούν ότι αντιμετωπίζουν μη αναστρέψιμη παρακμή.
Ωστόσο, μια ανάλυση 45.000 ερευνών κοραλλιών σε συνδυασμό με δεκαετίες κλιματικών και ωκεανογραφικών δεδομένων εντόπισε ανθεκτικούς στην κλιματική αλλαγή υφάλους σε 71 χώρες και 100 εδάφη, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Καραϊβικής και των ωκεανών Ειρηνικού και Ατλαντικού που δεν είχαν αναγνωριστεί προηγουμένως.
«Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι συχνά παρουσιάζονται ως οικοσυστήματα που δεν μπορούν πλέον να σωθούν», δήλωσε η Emily Darling, διευθύντρια διατήρησης κοραλλιών στη Wildlife Conservation Society (WCS) και μία από τις συγγραφείς της έκθεσης.
Οι χώρες καταρτίζουν αυτή την περίοδο σχέδια δράσης με στόχο να θέσουν το 30% των χερσαίων και θαλάσσιων περιβαλλόντων τους υπό επίσημη προστασία έως το τέλος της δεκαετίας, στόχος γνωστός ως «30 επί 30», και η νέα έρευνα θα επιτρέψει στις κυβερνήσεις να λάβουν υπόψη τη θέση των κοραλλιογενών υφάλων στον σχεδιασμό τους.
«Μόνο το 28% των υφάλων βρίσκεται σήμερα εντός προστατευόμενων και διατηρούμενων περιοχών, επομένως η ευκαιρία είναι σαφής, όπως και η επείγουσα ανάγκη, ιδιαίτερα καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα επερχόμενο υπερ-Ελ Νίνιο», δήλωσε η Darling σε ενημερωτική συνάντηση.
Η Stacy Jupiter, συν-συγγραφέας και εκτελεστική διευθύντρια του Παγκόσμιου Θαλάσσιου Προγράμματος της WCS, δήλωσε ότι τα δεδομένα μπορούν να παρέχουν στις κυβερνήσεις τις πληροφορίες που απαιτούνται για να αποφασίσουν πού θα διατεθούν οι περιορισμένοι πόροι και να δώσουν στους πιο ανθεκτικούς υφάλους τις καλύτερες δυνατές πιθανότητες επιβίωσης.
«Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου οι ύφαλοι βρίσκονται κάτω από συγκεκριμένα όρια αναφοράς για τη λειτουργία του οικοσυστήματος, μπορεί να πρόκειται για μια περίπτωση διαλογής προτεραιοτήτων, όπου ίσως χρειαστεί να εγκαταλείψουμε αυτά τα μέρη», είπε.
Περισσότερες ειδήσεις
