Το «νεότερο» δεν σημαίνει πάντα και «καλύτερο», και αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που οι αγοραστές σε ακριβές παραθαλάσσιες αγορές των ΗΠΑ στρέφονται ξανά σε παλαιότερα, ιστορικά ακίνητα, τα οποία προσφέρουν χαρακτήρα και αυθεντική αισθητική. Ακόμη κι αν είναι μικρότερα.
Στην αγορά πολυτελούς κατοικίας διαμορφώνεται πλέον μια σαφής γεωγραφική και ποιοτική διαίρεση: στις ώριμες, παράκτιες μητροπολιτικές περιοχές, οι διαθέσιμες κατοικίες είναι κατά κανόνα παλαιότερες και μικρότερες, ενώ οι αναπτυσσόμενες ενδοχώριες κοινότητες προσφέρουν νεότερα και μεγαλύτερα σπίτια σε χαμηλότερες τιμές, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση Luxury Housing Market της Realtor.com.
Ορισμένες από τις πιο εμβληματικές πόλεις των ΗΠΑ, όπως η Νέα Υόρκη, η Φιλαδέλφεια και το Σαν Φρανσίσκο, ταυτίζονται με μια μορφή πολυτέλειας που έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία.
Όπως επισημαίνει ο senior economist της Realtor.com, Anthony Smith: «Σε αυτές τις αγορές, η πολυτέλεια δεν ορίζεται από τις νέες κατασκευές ή τα οργανωμένα συγκροτήματα κατοικιών, αλλά από ώριμες γειτονιές, παλαιότερη αρχιτεκτονική και σπίτια δεκαετιών που διατηρούν την αξία τους λόγω τοποθεσίας και σπανιότητας, όχι λόγω ηλικίας».
Με απλά λόγια, αρκετοί εύποροι αγοραστές προτιμούν να ζουν σε πολιτιστικά και οικονομικά κέντρα υψηλού κύρους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα θυσιάσουν τετραγωνικά μέτρα και νεόδμητα χαρακτηριστικά. Έτσι, επιλέγουν μικρότερα και παλαιότερα σπίτια σε τιμές αντίστοιχες με επαύλεις στη Νοτιοδυτική Αμερική. Σε εθνικό επίπεδο, η «entry-level» πολυτέλεια, δηλαδή το ανώτερο 10% της αγοράς, ξεκινά από 1.193.000 δολάρια, με διάμεσο έτος κατασκευής το 2003.
Η τυπική κατοικία στην κατηγορία 1 έως 2 εκατ. δολάρια έχει επιφάνεια περίπου 2.931 τετραγωνικά πόδια και παραμένει στην αγορά για 92 ημέρες.
Στις ακριβότερες παράκτιες αγορές, όμως, το διάμεσο έτος κατασκευής τοποθετείται μεταξύ δεκαετιών 1970 και 1990, ενώ τα πολυτελή σπίτια περιορίζονται συχνά σε 1.600–2.000 τετραγωνικά πόδια.
«Το χάσμα στο μέγεθος δείχνει ξεκάθαρα για τι πληρώνουν οι αγοραστές», σημειώνει ο Smith. «Η αξία προκύπτει από τη γη, το κύρος της γειτονιάς και την εγγύτητα σε θέσεις εργασίας ή σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες, όχι από τα τετραγωνικά ή το πόσο καινούριο είναι το σπίτι».
Το San Francisco διαθέτει το γηραιότερο απόθεμα πολυτελών κατοικιών στις ΗΠΑ, με διάμεσο έτος κατασκευής το 1974. Η τυπική κατοικία υψηλής κατηγορίας ξεκινούσε από 2.499.000 δολάρια και έβρισκε αγοραστή σε 78 ημέρες, ταχύτερα από τον εθνικό μέσο όρο.
Μόλις 80 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, στην καρδιά της Silicon Valley, το San Jose, όπου το κορυφαίο 10% των κατοικιών ξεκινά από 3,15 εκατ. δολάρια, διαθέτει το δεύτερο παλαιότερο απόθεμα, με τυπικό έτος κατασκευής το 1977.
Ο μεσίτης Alexander Kalla αναφέρει ότι τα παλαιότερα σπίτια έχουν ένθερμο κοινό:
«Οι οικογένειες προτιμούν μεγάλα οικόπεδα, ώριμη βλάστηση και φαρδείς δρόμους αντί για ολοκαίνουργιες κατασκευές. Δεν έχουν πρόβλημα να κάνουν επιλεκτικές ανακαινίσεις για να αποκτήσουν σύγχρονους, ανοιχτούς εσωτερικούς χώρους».
Παράλληλα, επενδυτές και διεθνείς αγοραστές στοχεύουν αυτά τα ακίνητα, προσθέτοντας αξία μέσω ανακαινίσεων σε ήδη ανεπτυγμένες περιοχές, κοντά σε μεγάλους εργοδότες και κορυφαία σχολεία.
Τα πολυτελή σπίτια ηλικίας 50–60 ετών στο San Jose πωλούνται με διάμεσο χρόνο μόλις 19 ημερών.
Ο Kalla αποδίδει τον ρυθμό αυτό σε έναν «τέλειο συνδυασμό περιορισμένης προσφοράς και αγοραστών με υψηλή ρευστότητα, λιγότερο ευαίσθητων στα επιτόκια».
Η ζήτηση είναι τόσο ισχυρή ώστε πολλά ακίνητα πωλούνται στην τιμή καταλόγου ή και υψηλότερα, χωρίς ουσιαστικό περιθώριο διαπραγμάτευσης.
«Αν περιμένεις το “τέλειο” deal, απλώς βλέπεις το σωστό σπίτι να φεύγει σε κάποιον πιο έτοιμο αγοραστή», τονίζει.
Σε αντίθεση με άλλες αγορές, στο San Jose η ευμάρεια δεν περιορίζεται στην κορυφή: πάνω από το 50% των αγγελιών ξεπερνά το 1 εκατ. δολάρια, σχεδόν πέντε φορές πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.
Η πολυτελής προσφορά δεν βασίζεται σε νέες επεκτάσεις τύπου Sun Belt, αλλά σε δεκαετίες ανάπτυξης, με μεγάλο μέρος των κατοικιών να χρονολογείται από τις δεκαετίες 1950 και 1960.
Στην Ανατολική Ακτή, η Νέα Υόρκη συγκαταλέγεται στις παλαιότερες αγορές πολυτελών κατοικιών, με τιμές εκκίνησης 2,99 εκατ. δολάρια και απόθεμα που χρονολογείται κατά μέσο όρο στο 1990.
Ακολουθούν:
• Urban Honolulu (1992)
• Key West (1994)
• Los Angeles, Oxnard, Philadelphia, San Diego, καθώς και Washington, DC και Riverside
Όπως συνοψίζει ο Smith: «Στο ανώτερο τμήμα της αγοράς, η ηλικία είναι δευτερεύουσα. Αυτό που μετρά είναι η τοποθεσία και η σπανιότητα».
Περισσότερες ειδήσεις
«Μαραθώνιος» οι μεταβιβάσεις ακινήτων – Πώς η γραφειοκρατία «στραγγαλίζει» την αγορά
