Μέχρι χθες η Βρετανία εμφανιζόταν ως ο «πράσινος πρωτοπόρος» της Ευρώπης. Σήμερα, η κοινωνία της μοιάζει να έχει κουραστεί, ή… να έχει θυμώσει. Η στήριξη προς τον στόχο των μηδενικών καθαρών εκπομπών έως το 2050 καταγράφει θεαματική υποχώρηση, ενώ ολοένα και περισσότεροι πολίτες αμφισβητούν ανοιχτά αν η χώρα πρέπει καν να επιμείνει σε αυτόν τον δρόμο.
Το 2019, το Ηνωμένο Βασίλειο έγινε η πρώτη μεγάλη οικονομία που ενσωμάτωσε στη νομοθεσία στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών έως το 2050. Ο στόχος αντικατέστησε τον προηγούμενο – μείωση 80% σε σχέση με το 1990 – και θεωρήθηκε ορόσημο.
Επί διακυβέρνησης Τερέζα Μέι, το net zero συνδέθηκε με τη δημιουργία δύο εκατομμυρίων «πράσινων» θέσεων εργασίας και με μια οικονομία χαμηλών εκπομπών αξίας 170 δισ. λιρών ετησίως έως το 2030.
Το 2021, το 54% των Βρετανών πίστευε ότι η χώρα έπρεπε να πετύχει τον στόχο πριν από το 2050. Σήμερα, το ποσοστό έχει κατρακυλήσει στο 29%.
Την ίδια στιγμή, όσοι θεωρούν ότι δεν χρειάζεται να επιτευχθεί ο στόχος έως το 2050 – ή δεν χρειάζεται καθόλου αυξήθηκαν από 9% σε 26%.
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το Policy Institute του King’s College London, την Ipsos και το Centre for Climate Change and Social Transformations, καταγράφει επίσης μείωση της στήριξης σε συγκεκριμένα μέτρα:
Σε αρκετές περιπτώσεις, η αντίθεση υπερτερεί πλέον της στήριξης, μια «εντυπωσιακή αναστροφή», όπως τη χαρακτηρίζουν οι ερευνητές.
Οι ψηφοφόροι του Reform UK είναι οι μόνοι χωρίς πλειοψηφική στήριξη στον στόχο του 2050. Μόλις το ένα τέταρτο τον υποστηρίζει.
Στους Συντηρητικούς, σχεδόν οι μισοί τάσσονται πλέον υπέρ επιβράδυνσης της κλιματικής δράσης. Στους ψηφοφόρους του Reform UK, το ποσοστό φτάνει το 68%.
Ακόμη και στους νέους 16-34 ετών, η στήριξη έχει πέσει από 59% σε 37%.
Παρά τη φθορά, το 64% εξακολουθεί να θεωρεί ότι ο στόχος για το 2050 πρέπει να παραμείνει τουλάχιστον ως έχει. Όμως η ένταση της κοινωνικής υποστήριξης έχει μειωθεί αισθητά.
Οι ερευνητές κάνουν λόγο για διάβρωση της αίσθησης επείγοντος. Η κλιματική πολιτική έχει εμπλακεί σε ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις.
Πλέον, οι πολίτες αντιλαμβάνονται μεγαλύτερη σύγκρουση ανάμεσα σε «σκεπτικιστές» και «υποστηρικτές» της κλιματικής δράσης απ’ ό,τι σε παλιές διαιρέσεις όπως το Brexit. Την ίδια στιγμή, πληθωρισμός, μετανάστευση και σύστημα υγείας μονοπωλούν τις καθημερινές ανησυχίες.
Όσο για το κλίμα; Δεν είναι πια στην κορυφή της λίστας.
Έρευνα της Energy and Climate Intelligence Unit έδειξε ότι μεγάλο μέρος του βρετανικού Τύπου αναφέρεται στο net zero χωρίς να το συνδέει ρητά με την κλιματική κρίση.
Το 2018, το 100% των άρθρων που ανέφεραν επανειλημμένα τον όρο net zero έκαναν ρητή αναφορά στην κλιματική αλλαγή. Το 2024, το ποσοστό έπεσε στο 59%.
Μόνο το 2024, 323 άρθρα ανέφεραν τουλάχιστον τρεις φορές τον όρο net zero χωρίς καμία αναφορά στην κλιματική κρίση.
Περισσότερες ειδήσεις
Net zero χωρίς πλαίσιο: Ο βρετανικός Τύπος «σβήνει» την κλιματική κρίση από τη δημόσια συζήτηση
Τέλος το «κόλπο» του CO2: Η ΕΕ απαγορεύει σε 21 αεροπορικές να πωλούν το ψέμα της «ουδέτερης πτήσης»
Παραπληροφόρηση για το κλίμα: Πώς το λεξιλόγιο του ΟΗΕ μπορεί να… βοηθά στη διάδοσή της
