Το ChatGPT έχει σχεδιαστεί για να είναι εξυπηρετικό. Σύμφνωα με τους περισσότερους χρήστες, ανάμεσα στις βασικές του «ιδιότητες» είναι να είναι ευγενικό, ενθαρρυντικό και πρόθυμο να συμφωνήσει. Αυτό, σε γενικές γραμμές, φαίνεται να λειτουργεί όταν κάνεις απλές ερωτήσεις. Όμως όταν προσπαθείς να οργανώσεις σκέψεις, να σχεδιάσεις ένα ταξίδι ή να δοκιμάσεις μια ιδέα, η υπερβολική καλοσύνη δεν βοηθά. Εκεί χρειάζεσαι αντίλογο.
Υπάρχει ένας απλός τρόπος να το πετύχεις, ορίζοντας έναν νέο κανόνα στην «επικοινωνία» σας.
Στις Προσαρμοσμένες Οδηγίες ή στην αρχή μιας νέας συνομιλίας, μπορείς να γράψεις:
«Αν ξεκινώ μια οδηγία με τη λέξη “Αντίλογος”, απάντησε με άμεση και κριτική ανάλυση. Δώσε προτεραιότητα στη σαφήνεια αντί για την ευγένεια. Μην με επαινείς. Εντόπισε λογικά κενά και αδύναμες παραδοχές. Έλεγξε τα στοιχεία μου και αμφισβήτησε τα συμπεράσματά μου όπου χρειάζεται.»
Από εκεί και πέρα, κάθε φορά που ξεκινάς με «Αντίλογος:», ο τόνος αλλάζει αισθητά. Το σύστημα σταματά να λειτουργεί ως θαυμαστής σου και αρχίζει να λειτουργεί ως αυστηρός συνομιλητής.
Η διαφορά δεν είναι μόνο στον τόνο. Είναι και στην ουσία.
Όταν δέχεσαι αντίλογο, η σκέψη σου αλλάζει. Αρχίζεις να εντοπίζεις αδύνατα σημεία, υπεραπλουστεύσεις, υπεραισιόδοξες προβλέψεις.
Σε έναν σχεδιασμό ταξιδιού, για παράδειγμα, η συνηθισμένη απάντηση μπορεί να σου προτείνει ωραία εστιατόρια. Με τη «λειτουργία αντίλογου», όμως, θα σε ρωτήσει αν είναι ρεαλιστικό το ημερήσιο πρόγραμμα, αν έχεις υπολογίσει σωστά καύσιμα και αποστάσεις ή αν υποτιμάς τον χρόνο μετακίνησης.
Χωρίς αυτή τη ρύθμιση, συχνά χρειάζεται να επανέρχεσαι και να ζητάς πιο άμεσες απαντήσεις, λιγότερα κομπλιμέντα, περισσότερη σαφήνεια. Με μία μόνο λέξη-κλειδί, παρακάμπτεις όλη αυτή τη διαδικασία.
Φυσικά, δεν χρειάζεται το σύστημα να λειτουργεί πάντα ως αυστηρός κριτής. Η διαρκής αμφισβήτηση κουράζει όσο και η διαρκής επιβεβαίωση. Το πλεονέκτημα είναι ότι μπορείς να εναλλάσσεις λειτουργίες. Ορισμένοι ανησυχούν ότι η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για αξιολόγηση αμβλύνει την ανθρώπινη κρίση. Μπορεί να συμβεί το αντίθετο.
Όταν εκτίθεσαι συστηματικά σε τεκμηριωμένη αμφισβήτηση, αρχίζεις να θέτεις μόνος σου τις ίδιες ερωτήσεις. Από πού προέρχονται τα στοιχεία μου; Ποιες είναι οι παραδοχές μου; Ποια είναι τα αντεπιχειρήματα; Η «λειτουργία φίλου-αντιπάλου» σίγουρα δεν αντικαθιστά τον πραγματικό διάλογο, μπορεί όμως, να σε προετοιμάσει καλύτερα για αυτόν.
Περισσότερες ειδήσεις
Η επικίνδυνη «ευγένεια» του ChatGPT — Σοκ με διάδοση λανθασμένων ιατρικών πληροφοριών