Απρόσιτη κατοικία, ενεργειακή φτώχεια που επιμένει, οφειλές ανεξόφλητες και διαρκώς σε ανοδική τροχιά. Κάθε άλλο παρά αισιόδοξο είναι το τοπίο στο στεγαστικό ζήτημα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στην Ελλάδα.
Πιο ειδικά, σύμφωνα με τα βασικά ευρήματα όπως προκύπτουν από τα στοιχεία του 1ου Δελτίου Στατιστικής Πληροφόρησης του Παρατηρητήριου Θεμάτων Αναπηρίας της Ε.Σ.Α.μεΑ. για το 2026 «Στεγαστική φτώχεια και αναπηρία», που τεκμηριώνουν με τον πιο σαφή τρόπο τη στενή σχέση της αναπηρίας με τη στεγαστική φτώχεια:
Η ανάλυση βασίζεται σε στοιχεία της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών (SILC) της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ για τη δεκαετία 2016-2025, εστιάζοντας σε κρίσιμους δείκτες όπως η υπερβολική επιβάρυνση του πληθυσμού από το κόστος της στέγασης, η καθυστέρηση στην πληρωμή των ενοικίων και των στεγαστικών δανείων, αλλά και η ενεργειακή φτώχεια.
Η στεγαστική κρίση για τα άτομα με αναπηρία είναι τόσο δομική όσο και γενικευμένη. Η Ελλάδα καταγράφει διαχρονικά τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση στους κρίσιμους δείκτες της υπερβολικής επιβάρυνσης από το στεγαστικό κόστος, των ληξιπρόθεσμων οφειλών και της ενεργειακής φτώχειας των ατόμων με αναπηρία, απέχοντας μάλιστα μακράν από τα μέσα επίπεδα της ΕΕ των 27.
Το αποτύπωμα της δεκαετίας 2016-2025 στο δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία σε ποιοτική, προσβάσιμη και προσιτή στέγη είναι τελικά δυσμενές.
Παρά τις θετικές τάσεις που διαφάνηκαν την πρώτη πενταετία της εξεταζόμενης περιόδου, αυτές αντιστράφηκαν δραματικά με την κορύφωση της πληθωριστικής και ενεργειακής κρίσης που ακολούθησε από το 2021-22. Αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων είναι η όξυνση της στεγαστικής επισφάλειας και ανισότητας σε βάρος των ατόμων με αναπηρία.
Σήμερα πλέον διαμορφώνεται μια ζοφερή κοινωνική συνθήκη γενικευμένης στεγαστικής κρίσης, στο πλαίσιο της οποίας η αναπηρία λειτουργεί ως βασικός πολλαπλασιαστής στεγαστικών ανισοτήτων.
Τα χαμηλότερα εισοδήματα των ατόμων με αναπηρία, το υπέρογκο πρόσθετο κόστος διαβίωσης που συνεπάγεται η ζωή με αναπηρία στην Ελλάδα, οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες που συχνά αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις, αλλά και το έλλειμα στο στεγαστικό απόθεμα προσβάσιμων και ποιοτικών κατοικιών, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που συνθέτουν το κοινωνικό μειονέκτημα της αναπηρίας ως προς την πρόσβαση σε αξιοπρεπή και ασφαλή στέγη.
Η εκτόξευση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε ενοίκια και στεγαστικά δάνεια κατά το διάστημα 2021 με 2025, με πλέον τον έναν στους δυο πολίτες με αναπηρία να καθυστερεί να πληρώσει το ενοίκιο ή το στεγαστικό του δάνειο, καταδεικνύει μια εκρηκτική κοινωνική κατάσταση, με μεγάλο τμήμα των ατόμων με αναπηρία να αντιμετωπίζουν ακόμα και τον κίνδυνο απώλειας της κατοικίας τους.
Η έλλειψη πολιτικών κοινωνικής κατοικίας και στοχευμένης στεγαστικής υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία αποτελεί διαχρονική παθογένεια της ελληνικής πραγματικότητας. Τα αποτελέσματα όμως αυτού του κενού πολιτικής εντείνονται επικίνδυνα στις σημερινές συνθήκες.
Τα δεδομένα αυτά, αποδεικνύουν ότι η αναπηρία αποτελεί βασικό παράγοντα ευαλωτότητας στο στεγαστικό ζήτημα.
Περισσότερες ειδήσεις
