Όλοι έχουμε βρεθεί κάποια στιγμή απέναντι σε έναν συνάδελφο, συγγενή ή φίλο που μονοπωλεί τη συζήτηση, μιλά ασταμάτητα, διακόπτει τους άλλους και δεν αφήνει κανένα περιθώριο να ακουστεί μια διαφορετική άποψη.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, συχνά αισθανόμαστε ότι έχουμε μόνο δύο επιλογές: είτε να υπομείνουμε σιωπηλά τον ατελείωτο μονόλογο είτε να διακόψουμε απότομα, διακινδυνεύοντας να φανούμε αγενείς. Υπάρχουν, όμως, και πιο αποτελεσματικοί τρόποι να διαχειριστούμε την κατάσταση.
Η Dorie Clark, σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας που έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες, όπως η Google και η Microsoft, και έχει διδάξει σε προγράμματα εκπαίδευσης στελεχών του Columbia Business School και του Fuqua School of Business του Πανεπιστημίου Duke, εξηγεί ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε τον λόγο χωρίς να διαταράξουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Όπως αναφέρει σε άρθρο της στο CNBC, στον επαγγελματικό χώρο η αντιμετώπιση μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι ευκολότερη όταν προέρχεται από κάποιον που βρίσκεται υπό την εποπτεία μας. Ωστόσο, ακόμη και μεταξύ συναδέλφων που διατηρούν καλές σχέσεις, υπάρχει περιθώριο για μια ειλικρινή συζήτηση.
Άλλωστε, δεν μονοπωλούν όλοι οι άνθρωποι τις συζητήσεις από εγωκεντρισμό. Κάποιοι πράγματι απολαμβάνουν να ακούν τον εαυτό τους να μιλά, ενώ άλλοι ενδέχεται να μην αντιλαμβάνονται ότι, με τη συμπεριφορά τους, εμποδίζουν τους γύρω τους να εκφραστούν. Όποια κι αν είναι η αιτία, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: η συζήτηση μετατρέπεται σε μονόλογο. Η Clark προτείνει τρεις πρακτικούς τρόπους για να αλλάξει αυτό.
Περιμένετε υπομονετικά μια παύση για να εκφράσετε τη γνώμη σας, όμως ο συνομιλητής σας συνεχίζει ακάθεκτος. Κάθε φορά που φαίνεται ότι ολοκληρώνει τη σκέψη του, ξεκινά μια καινούργια.
Σε αυτή την περίπτωση, δεν χρειάζεται να περιμένετε επ’ αόριστον την κατάλληλη στιγμή. Μια σύντομη, ευγενική παρέμβαση μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τον λόγο χωρίς να προκαλέσετε ένταση.
Φράσεις όπως «Να προσθέσω κάτι σε αυτό το σημείο;» ή «Θα ήθελα να μοιραστώ και μια διαφορετική οπτική» μπορούν να διακόψουν τη ροή του μονολόγου με τρόπο που δεν προσβάλλει τον συνομιλητή σας.
Το σημαντικό είναι να διατηρήσετε φιλικό αλλά σταθερό τόνο, δείχνοντας ότι δεν επιδιώκετε αντιπαράθεση, αλλά θέλετε να συμμετάσχετε ισότιμα στη συζήτηση.
Αν και η διακοπή μπορεί αρχικά να σας φανεί αγενής, αξίζει να θυμάστε ότι μια συζήτηση προϋποθέτει τη συμμετοχή περισσότερων του ενός ανθρώπων.
Μερικές φορές, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να ακουστείτε εσείς, αλλά και να βοηθήσετε τους υπόλοιπους να συμμετάσχουν.
Δεν αισθάνονται όλοι άνετα να διακόψουν έναν άνθρωπο που μιλά ακατάπαυστα. Αν, λοιπόν, έχετε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, μπορείτε να παρέμβετε ώστε να ακουστούν και οι πιο συγκρατημένοι συνομιλητές σας.
Η Clark προτείνει να απευθυνθείτε αρχικά ονομαστικά στο άτομο που μονοπωλεί τη συζήτηση, να αναγνωρίσετε σύντομα κάτι από όσα είπε και στη συνέχεια να ζητήσετε την άποψη κάποιου άλλου.
Για παράδειγμα: «Μαρία, αυτό που ανέφερες είναι ενδιαφέρον. Γιώργο, εσύ πώς βλέπεις το συγκεκριμένο ζήτημα;»
Με αυτόν τον τρόπο πετυχαίνετε τρία πράγματα: σταματάτε ευγενικά τον μονόλογο, δείχνετε ότι ακούσατε όσα ειπώθηκαν και δίνετε σε κάποιον άλλο την ευκαιρία να συμμετάσχει.
Παράλληλα, γίνεται δυσκολότερο για τον αρχικό ομιλητή να πάρει αμέσως ξανά τον λόγο, καθώς η ερώτηση έχει πλέον απευθυνθεί σε διαφορετικό πρόσωπο.
Υπάρχουν και άνθρωποι που αναγνωρίζουν ότι έχουν την τάση να μιλούν περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, αλλά δυσκολεύονται να περιορίσουν αυτή τη συνήθεια.
Εφόσον ο συνομιλητής σας είναι δεκτικός σε παρατηρήσεις και επιθυμεί πραγματικά να αλλάξει τη συμπεριφορά του, μπορείτε να συμφωνήσετε από πριν έναν διακριτικό τρόπο με τον οποίο θα του υπενθυμίζετε ότι χρειάζεται να αφήσει χώρο και στους άλλους.
Αυτό μπορεί να είναι μια συγκεκριμένη φράση, μια ανεπαίσθητη κίνηση του χεριού ή ακόμη και ένα προσωπικό μήνυμα κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης.
Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ποιον τρόπο θα επιλέξετε. Αυτό που μετρά είναι να υπάρχει αμοιβαία συνεννόηση, ώστε η υπενθύμιση να γίνεται αντιληπτή ως βοήθεια και όχι ως επίπληξη.
Σταδιακά, το άτομο που συνηθίζει να μονοπωλεί τις συζητήσεις μπορεί να αρχίσει να αναγνωρίζει μόνο του πότε παρασύρεται και να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά κάποιος να το διακόπτει.
Στόχος, άλλωστε, δεν είναι να αναδειχθεί κάποιος νικητής σε μια συζήτηση, αλλά να μπορούν όλοι να εκφράζονται και να ακούγονται.
Περισσότερες ειδήσεις
Οι 5 ερωτήσεις που μπορούν να μετατρέψουν μια γνωριμία σε πραγματική φιλία
«Χάθηκε η σπίθα» ή μήπως όχι; Οι 3 παγίδες που παγώνουν την επιθυμία για σεξ στη σχέση
Θέλεις να πεις «διαφωνώ» στη δουλειά; Δοκίμασε αυτές τις 5 φράσεις
Πώς να «επικρατήσετε» μέσω του λόγου – 10 πρακτικές που θα σας… απογειώσουν επικοινωνιακά
