Παγκόσμια Ημέρα Καφέ η σημερινή (1/10) και για τους λάτρεις της «σπυριάρας», το μυαλό πάει στον πασίγνωστο παικταρά, Boris Diaw, για τον οποίο ήταν απόλυτη ανάγκη να έχει εγκατεστημένη μια εσπρεσιέρα μέσα στα αποδυτήρια των Spurs.
Στην περίπτωση του Diaw συνέβη το εξής παράδοξο: Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του αποτελούσε έναν σπουδαίο αθλητή, με τρομερό σωματότυπο, που περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ώρας του στο παρκέ… στον αέρα, καθώς τα αθλητικά του προσόντα ήταν μοναδικά. Με το πέρασμα των χρόνων όμως και κυρίως από τη θητεία του στους Spurs κι έπειτα, έβαλε ΠΟΛΛΆ κιλά και έκανε στροφή στο παιχνίδι ρακέτας, το οποίο στήριζε όχι πλέον στην αθλητικότητά του, αλλά στην τεχνική του κατάρτιση και στην οξυδέρκεια.
Ο Boris Diaw έχει μείνει γνωστός για τη μεγάλη του αγάπη για τον καφέ και συγκεκριμένα τον εσπρέσο. Όπως είναι γνωστό, στα αποδυτήρια των Spurs είχε εγκαταστήσει τη δική του εσπρεσιέρα, γιατί ο καφές στο εστιατόριο της ομάδας… δεν του έκανε, ενώ στα εκτός έδρας φρόντιζε πάντα να ενημερωθεί για τα καλύτερα καφέ της εκάστοτε πόλης, μεριμνώντας όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλη την ομάδα (αθλητές, προπονητές, φροντιστές κλπ) καθώς σύμφωνα με τον ίδιο ο καφές ήταν μια διαδικασία που τους έφερνε όλους πιο κοντά και ενίσχυε το πνεύμα της ομάδας.
Επίσης, όπως συνηθίζεται πολλοί φίλαθλοι ζητούν από αγαπημένους τους αθλητές να υπογράψουν μια φανέλα ή ένα ζευγάρι παπούτσια. Ε, στην περίπτωση του Diaw, ορισμένοι οπαδοί φρόντιζαν να έχουν μαζί τους… τις καφετιέρες τους (!), ζητώντας του να τις υπογράψει. Όλα αυτά ήταν αρκετά για να κερδίσει την προσωνυμία «Borista» (αναγραμματισμός της λέξεις «Barista»), λοιπόν.
Εστιάζοντας στην αυγή της καριέρας του και συγκεκριμένα στο τέλος της πρώτης του χρονιάς στο ΝΒΑ με τους Phoenix Suns, θυμόμαστε μια ωραία ιστορία. Βρισκόμαστε στις αρχές του καλοκαιριού του 2006 και ο Boris Diaw έχει μόλις ολοκληρώσει την πρώτη του -εξαιρετική- σεζόν με τους Suns, σε μια εποχή που ο Γάλλος forward ήταν 24 ετών, με πολύ λιγότερα κιλά και ακόμα τρομερά αθλητικός. Ωστόσο, ήδη… μπον-βιβέρ.
Την παρακάτω ιστορία διηγείται στο nbcsports.com το 2014 ο David Griffin, τότε μέλος της διοίκησης της ομάδας του Phoenix.
«Ένα πρωί ο Boris μπαίνει στο γήπεδο με παντόφλες και μια κούπα cappuccino στο χέρι, μια εικόνα που ήταν σταθερή για εκείνον τα πρωινά. Ήταν η εποχή που κάναμε τα workouts λίγο πριν το Draft, οπότε είχαμε αρκετό εξοπλισμό μέσα στο γήπεδο. Κάποια στιγμή βλέπει το Vertec (το εργαλείο με τις μπάρες που μετράει το άλμα των αθλητών) και ρωτάει τι είναι.
Του λέμε ότι είναι το όργανο που μετράμε το άλμα των παικτών, ανάλογα με το πόσες μπάρες κατορθώνουν να αγγίξουν. Ρωτάει λοιπόν ποιο είναι το μεγαλύτερο που έχει πετύχει κανείς, και του λέμε ότι ο Amare’ Stoudemire είχε αγγίξει όλες τις μπάρες.
Χωρίς να πει κάτι άλλο, ο τύπος αφήνει κάτω προσεκτικά την κούπα με τον cappuccino, βγάζει τις παντόφλες του, πηδάει και πιάνει όλες τις μπάρες με το πρώτο του άλμα. Κατόπιν, φοράει ήρεμα και πάλι τις παντόφλες του, παίρνει στο χέρι του ξανά τον καφέ και αρχίζει να περπατάει ράθυμα προς τα αποδυτήρια, μουρμουρίζοντας “Ok, δεν ήταν δύσκολο”».
Περισσότερες ειδήσεις
Μια ζωή που καταστράφηκε από ένα απλό δίποντο…
Πόσους καφέδες μπορούμε να πίνουμε τη μέρα χωρίς κίνδυνο; Η νέα απάντηση των επιστημόνων
