Δυσανάλογα «χτυπά» τους νέους στην Ελλάδα η στεγαστική ασφυξία στην με σχεδόν έναν στους δύο ηλικίας 15 έως 29 ετών να ζει σε υπερπλήρες νοικοκυριό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, αποτυπώνοντας μια από τις πιο έντονες γενεακές ανισορροπίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όπως αναφέρει η σχετική έρευνα, το 48,4% των νέων στην Ελλάδα διέμενε σε κατοικία που θεωρείται υπερπλήρης, ποσοστό αισθητά υψηλότερο από το 28,3% που καταγράφεται στο σύνολο του πληθυσμού. Η διαφορά των 20,1 ποσοστιαίων μονάδων κατατάσσει τη χώρα στις τρεις ευρωπαϊκές περιπτώσεις όπου το χάσμα μεταξύ νέων και γενικού πληθυσμού ξεπερνά τις 20 μονάδες.
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 26,9% των νέων 15-29 ετών ζούσε το 2025 σε συνθήκες στεγαστικής υπερπληρότητας, έναντι 16,8% του συνολικού πληθυσμού. Η όμως πίεση είναι εντονότερη στις μικρότερες ηλικίες, καθώς το ποσοστό φθάνει στο 30,1% για τους νέους 15-19 ετών, υποχωρεί στο 28,7% για την ομάδα 20-24 ετών και περιορίζεται στο 21,8% στους 25-29 ετών.

Παράλληλα, τα υψηλότερα ποσοστά υπερπληρότητας νέων καταγράφηκαν στη Ρουμανία, με 60,4%, στη Λετονία με 54,9% και στη Βουλγαρία με 52,8%. Στον αντίποδα, η Κύπρος εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό, 3,5%, ενώ ακολουθούν η Ιρλανδία με 7,4% και η Μάλτα με 7,7%.
Στο εγχώριο επίπεδο, η εικόνα της Ελλάδας αναδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο το βάθος και το μέγεθος του στεγαστικού προβλήματος για τη νέα γενιά. Η δυσκολία αυτονόμησης, τα υψηλά ενοίκια και η γνωστή πλέον περιορισμένη διαθεσιμότητα προσιτής κατοικίας πιέζουν τους νέους και τις οικογένειές τους που θέλουν να προσφέρουν και να βοηθήσουν.
Χαρακτηριστικό και συνάμα «τρομακτικό» παράδειγμα της κατάστασης που περιγράφουν τα στοιχεία της Eurostat είναι τα όσα εξήγησε χθες (28/9) στο EΡΤnews ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, Χρήστος Μπούρας, ο οποίος έκανε λόγο για 400 επιτυχόντες οι οποίοι δεν προχώρησαν φέτος καν στην εγγραφή τους.
Η εξήγηση δε που έδωσε είναι χαρακτηριστική του θέματος που θίγουμε στο παρόν άρθρο. «Το φαινόμενο αυτό οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων με πρώτη αιτία τις οικονομικές δυσκολίες των οικογενειών, το υψηλό κόστος στέγασης και μετακίνησης, αλλά και η λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων» τόνισε χαρακτηριστικά.
Περισσότερες ειδήσεις