Την παρακάτω εμπειρία διηγείται στο TimeOut ο Ross McQueen, ένας ταξιδιώτης που αρέσκεται να ταξιδεύει με νυχτερινά τρένα. Κατά τη συγκεκριμένη εμπειρία ο McQueen νοίκιασε μια μίνι καμπίνα ιαπωνικού στιλ της Nightjet, ώστε να εξασφαλίσει άνεση σόλο ταξιδιού χωρίς να χρειάζεται να κάνετε κράτηση για ολόκληρο δωμάτιο. Αναλυτικά παρακάτω πώς περιγράφει ο ίδιος την όλη διαδικασία.
Έχω διασχίσει την Ευρώπη με νυχτερινά τρέλα πολλές φορές, αλλά ενώ μου αρέσει ο ρομαντισμός των σόλο ταξιδιών, το κόστος της κράτησης ενός ολόκληρου διαμερίσματος για τον εαυτό μου συχνά φαίνεται πολύ υψηλό.
Έτσι, όταν η αυστριακή σιδηροδρομική εταιρεία ÖBB κυκλοφόρησε μίνι καμπίνες (ατομικές καμπίνες ύπνου) στα τρένα Nightjet, ήθελα κάνω τη δοκιμή μου κατά τη διάρκεια μιας επιστροφής μου. Στα τέλη Αυγούστου λοιπόν, επιβιβάστηκα στο Nightjet από το Άμστερνταμ στο Ίνσμπρουκ για να δοκιμάσω τη μίνι καμπίνα.
Το Άμστερνταμ είναι ένας πολυσύχναστος σταθμός και όταν το Nightjet σταματά στην πλατφόρμα, υπάρχει αρκετός χρόνος για να επιβιβαστούμε πριν ξεκινήσουμε ξανά, σύμφωνα με το πρόγραμμα στις 6 το απόγευμα. Δεν ήξερα τι να περιμένω, αλλά εξεπλάγην ευχάριστα. Οι μίνι καμπίνες είναι διατεταγμένες σε μπλοκ των τεσσάρων: δύο πάνω και δύο κάτω, με ένα σετ ντουλαπιών στη μέση που ανοίγουν με κάρτα-κλειδί. Ένα ντουλάπι έχει τέλειο μέγεθος για χειραποσκευές και υπάρχει ένα μικρότερο για παπούτσια. Μεγαλύτερες αποσκευές μπορούν να αποθηκευτούν στο τέλος του βαγονιού.
Έχω έκλεισα την επάνω καμπίνα και για να φτάσω σε αυτήν έπρεπε να ανέβω κάποια σκαλοπάτια και βάσεις που προεξέχουν ανάμεσα στα ντουλάπια. Πρέπει να είσαι αρκετά ευκίνητος για να μπεις στην επάνω καμπίνα και μόλις γλιστρήσεις μέσα σε αυτήν, μπορείς μόνο να ξαπλώσεις ή να σκύψεις. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο βαγόνι για να καθίσει κανείς, αλλά η καμπίνα είναι αρκετά άνετη, οπότε θα μπορούσα κάλλιστα να βολευτώ εκεί.
Στην άκρη της μίνι καμπίνας υπάρχει ένα παράθυρο φινιστρίνι για να παρακολουθείτε το τοπίο (μπορείτε να το καλύψετε με μια κουρτίνα τη νύχτα). Υπάρχει επίσης ένα συρόμενο παράθυρο στη γειτονική καμπίνα που μπορεί να ανοίξει αν ταξιδεύετε με συνοδεία. Καθώς όμως ήμουν μόνος μου, αυτό το παράθυρο έμεινε κλειστό.
Όταν η πόρτα της μίνι καμπίνας είναι κλειστή, αισθάνομαι ιδιαίτερα άνετος. Αισθάνομαι λιγότερο σαν να βρίσκομαι σε ένα… κινούμενο φέρετρο (όπως φοβόμουν αρχικά) και περισσότερο σαν να βρίσκομαι σε ένα λαγούμι, κουλουριασμένος σφιχτά σαν ζώο σε χειμερία νάρκη. Μπορεί να μην είναι πολυτελές, αλλά με σεντόνια, κουβέρτα και μαξιλάρι είναι αρκετά άνετο και πάνω απ’ όλα δείχνει καθαρό και μοντέρνο. Υπάρχει καλός φωτισμός και κλιματισμός και εξαιρετικό Wi-Fi: Το χρησιμοποιώ για να ακούσω τις ειδικά επιμελημένες λίστες αναπαραγωγής του ÖBB με χαλαρωτική μουσική, ενώ ηρεμώ με ένα καλό βιβλίο.
Στις 7.30 μ.μ. περνάμε τα σύνορα με τη Γερμανία και στις 10 μ.μ. έχει φτάσει η ώρα για ύπνο. Παίρνουμε μερικούς ακόμη επιβάτες σε στάσεις κατά μήκος της διαδρομής και είμαι λίγο έκπληκτος με το πόσο απασχολημένο είναι το τρένο μια συνηθισμένη Παρασκευή του Αυγούστου. Όμως, παρά τους περισσότερους επιβαίνοντες, η μίνι καμπίνα είναι ήσυχη και απομονωμένη. Καθώς πέφτει η νύχτα, αποκοιμιέμαι αναπαυτικά, νανουρισμένος από το λίκνισμα του τρένου. Μπορεί να μην είναι ο καλύτερος βραδινός ύπνος, αλλά είναι σίγουρα ο καλύτερος που είχα σε νυχτερινό τρένο (ακόμα καλύτερος, κατά κάποιο τρόπο, από το ιδιωτικό διαμέρισμα που πήρα από τις Βρυξέλλες στην Πράγα).
Ωστόσο, ο ύπνος είναι πολύ σύντομος: στις 7 το πρωί ακούγεται ένα απότομο χτύπημα στην πόρτα και ο υπάλληλος του τρένου μου δίνει το πρωινό μου σε μια χάρτινη σακούλα. Το πρωινό αποτελείται από δύο ψωμάκια, καφέ και μερικά αλείμματα. Είναι δύσκολο να φας ενώ είσαι ξαπλωμένος και τα ψίχουλα φτάνουν παντού, κάνοντάς με να ανησυχώ για τον επόμενο επιβάτη σε αυτήν την καμπίνα. Αλλά μου αρέσει να πίνω τον καφέ μου και να βλέπω το τοπίο να αλλάζει καθώς διασχίζουμε τη Βαυαρία.
Στις 7.35 π.μ., ο υπάλληλος χτυπά ξανά την πόρτα με ένα λιγότερο ευπρόσδεκτο μήνυμα: χρειάζεται τα σεντόνια και το μαξιλάρι. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να σηκωθείς, να ντυθείς και να σκαρφαλώσεις στο διάδρομο. Η θέα είναι καλύτερη εκεί ούτως ή άλλως: παρακολουθώ την ομίχλη να υψώνεται από τα χωράφια καθώς διασχίζουμε την Αυστρία και ατενίζουμε τα βουνά τα οποία εξακολουθούν να κυριεύουν τα σύννεφα από νωρίς το πρωί.
Φτάνουμε στο Ίνσμπρουκ, εγκαίρως, στις 8.49 π.μ. Από το σταθμό κάνω μια βόλτα στο κέντρο της πόλης. Οι δρόμοι είναι δροσεροί, καθαροί και ήσυχοι, και δεν βλέπω σχεδόν κανέναν μέχρι να φτάσω στη Maria-Theresien-Straße, τη μεγάλη πεζοδρομημένη λεωφόρο που οδηγεί στα πλακόστρωτα δρομάκια της Παλιάς Πόλης. Καθώς στέκομαι κάτω από το Goldenes Dachl, τη χρυσή στέγη στο ιστορικό κέντρο του Ίνσμπρουκ, οι καμπάνες των εκκλησιών αρχίζουν να χτυπούν και ο ήλιος κρυφοκοιτάζει μέσα από τα σύννεφα, αναπηδώντας από τις βουνοκορφές που μόλις αναδύονται από την ομίχλη.
Και αυτή είναι η χαρά του ταξιδιού με τρένο: Βρίσκομαι ήδη στην καρδιά της πόλης και η μέρα μόλις ξεκίνησε.
Η απάντηση στην ερώτηση, αν θα συνιστούσα μια ιδιωτική μίνι καμπίνα, είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ. Εάν ταξιδεύετε μόνοι σας και θέλετε ιδιωτικότητα χωρίς τα έξοδα κράτησης ενός ολόκληρου διαμερίσματος, τότε η μίνι καμπίνα είναι ο καλύτερος τρόπος. Απλά μην υπολογίζετε σε παραπλανητικές προσφορές.
Οι ναύλοι για τις μίνι καμπίνες της Nightjet ξεκινούν από 58,2 ευρώ, αλλά κυμαίνονται ανάλογα με το πόσο νωρίς κάνετε κράτηση και σε ποια διαδρομή ταξιδεύετε.
Οι μίνι καμπίνες είναι διαθέσιμες στα ακόλουθα δρομολόγια:
Περισσότερες ειδήσεις
Όλη η Ευρώπη μια γειτονιά: Στα… σκαριά νέα σιδηροδρομική γραμμή που θα συνδέει Ιταλία με Γερμανία
Δωρεάν εισιτήρια και παιχνίδι στο βαγόνι: Τι προσφέρουν τα ευρωπαϊκά τρένα στις οικογένειες
Ταξίδι με τρένο στην Ευρώπη χωρίς… πονοκέφαλο – Δωρεάν οδηγός σε 10 μαθήματα
