Η Generation Z, δηλαδή όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1997 και 2012, δεν μπήκε απλώς στην αγορά εργασίας. Μπήκε σε έναν κόσμο πανδημίας, απομόνωσης, τηλεργασίας και αδιάκοπης ψηφιακής έκθεσης. Σήμερα, σχεδόν οι μισοί νέοι εργαζόμενοι δηλώνουν ότι αγχώνονται ακόμη και σε βασικές επαγγελματικές αλληλεπιδράσεις: να γνωρίσουν συναδέλφους, να κάνουν μικρή συζήτηση, να απαντήσουν σε τηλεφωνική κλήση.

Δύο στους πέντε έχουν δηλώσει ότι απουσίασαν από τη δουλειά λόγω burnout, ενώ σχεδόν το 70% επιθυμεί τη δυνατότητα τηλεργασίας. Παράλληλα, οι νέοι 16-24 ετών που βρίσκονται εκτός εργασίας ή εκπαίδευσης έφτασαν τις 946.000, περίπου ένας στους οκτώ.

Οι βασικοί λόγοι άγχους περιλαμβάνουν:

• Υπερβολικές ώρες εργασίας (48%)
• Έλλειψη αναγνώρισης (48%)
• Τοξική εργασιακή κουλτούρα (44%)
• Αίσθηση αδικίας στις αποφάσεις (44%)
• Έλλειψη χρόνου για ολοκλήρωση εργασιών (44%)
• Μη ένταξη στην ομάδα (36%)

Ειδικοί τονίζουν ότι το άγχος είναι φυσιολογική βιολογική αντίδραση και ότι η σωστή υποστήριξη από τον εργοδότη είναι κρίσιμη. Πολλές εταιρείες όμως δεν διαθέτουν μηχανισμούς ή εκπαίδευση για να διαχειριστούν ζητήματα ψυχικής υγείας.

Η πανδημία και η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες, καθώς πολλοί νέοι μπήκαν στην αγορά εργασίας χωρίς εμπειρία φυσικής παρουσίας σε γραφεία.

Τι προτείνουν οι ειδικοί

1. Διαφανή και ξεκάθαρη επικοινωνία

Το άγχος τροφοδοτείται από αβεβαιότητα.
Αν ένας manager καλέσει έναν εργαζόμενο σε meeting χωρίς ατζέντα, ένας αγχώδης εργαζόμενος μπορεί να υποθέσει το χειρότερο σενάριο.

Οι ειδικοί προτείνουν:

• Καθαρό σκοπό σε κάθε συνάντηση
• Σαφή feedback χωρίς ασάφειες
• Διαχωρισμό performance review από casual catch-up
• Προκαθορισμένες προσδοκίες ρόλου

Η διαφάνεια μειώνει την «καταστροφική σκέψη».

2. Εκπαίδευση managers στην ψυχική υγεία

Οι περισσότεροι managers δεν έχουν καμία εκπαίδευση στη διαχείριση άγχους εργαζομένων.
Αυτό οδηγεί είτε σε αδιαφορία είτε σε υπερπροστατευτικότητα, και τα δύο προβληματικά.

Οι ειδικοί προτείνουν:

• Mental health first aiders εντός εταιρείας
• Συνεργασία με εξωτερικούς συμβούλους
• Βασική εκπαίδευση στη διαχείριση αγχώδους συμπεριφοράς
• Δημιουργία κουλτούρας όπου η αναφορά δυσκολιών δεν στιγματίζεται

3. Σταδιακή έκθεση, όχι αποφυγή

Η ψυχολογική επιστήμη είναι ξεκάθαρη: Το άγχος μειώνεται μέσω ελεγχόμενης έκθεσης, όχι μέσω αποφυγής.

Αν ένας εργαζόμενος αγχώνεται με παρουσιάσεις, η λύση δεν είναι να μην παρουσιάσει ποτέ. Είναι:

• Να ξεκινήσει με μικρότερες ομάδες
• Να λάβει coaching
• Να έχει δομημένη προετοιμασία

Η αποφυγή ενισχύει τον φαύλο κύκλο.

4. Ευελιξία με όρια

Η πλήρης τηλεργασία δεν είναι πάντα λύση. Οι ειδικοί τονίζουν την αξία της φυσικής αλληλεπίδρασης για ανάπτυξη δεξιοτήτων και κοινωνικής αυτοπεποίθησης.

Η προτεινόμενη ισορροπία:

• Υβριδικό μοντέλο
• Σαφείς ώρες διαθεσιμότητας
• Προβλέψιμο πρόγραμμα
• Αποφυγή «πάντα online» κουλτούρας

5. Ενίσχυση προσωπικής ανθεκτικότητας

Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στον εργοδότη και η ανθεκτικότητα σίγουρα δεν χτίζεται μόνο μέσω πολιτικών HR.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι σε περιόδους άγχους οι εργαζόμενοι παραμελούν:

• Ύπνο
• Άσκηση
• Διατροφή
• Κοινωνικές σχέσεις

Αυτές οι βασικές συνήθειες επηρεάζουν άμεσα τη νευροβιολογία του άγχους.

Περισσότερες ειδήσεις

Gen Z: Γιατί οι 20άρηδες δεν πάνε σε τράπεζες, αλλά επενδύουν από… το κινητό τους

Αυτές είναι οι πιο… hot εργασιακές δεξιότητες στις ΗΠΑ – Ποιος ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης

Αγορά εργασίας 2026: Γιατί εργοδότες και εργαζόμενοι δεν «μιλούν την ίδια γλώσσα»