Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες με υψηλά ποσοστά ιδιοκατοίκησης, η πραγματικότητα για τις νεότερες γενιές γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, με την πρόσβαση στην κατοικία να μετατρέπεται σταδιακά σε ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα της εποχής.
Η χώρα πλησιάζει πλέον όλο και περισσότερο το νοτιοευρωπαϊκό μοντέλο στεγαστικής πίεσης, όπου συνυπάρχουν οι υψηλές τιμές ακινήτων, η αδυναμία αγοράς κατοικίας από τους νέους και η παρατεταμένη παραμονή στο πατρικό σπίτι. Τα στοιχεία προκύπτουν από την τελευταία έρευνα της Prosperty σύμφωνα με την οποία η ιδιοκατοίκηση στην Ελλάδα ήταν για χρόνια σχεδόν δεδομένη. Σήμερα όμως, για μια ολόκληρη γενιά, μοιάζει περισσότερο με… πρόκληση παρά με φυσικό επόμενο βήμα. Κι αυτό γιατί:
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα διαμορφώνεται περίπου στο 69,7%, επίπεδο λίγο πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 68%. Ωστόσο, πίσω από τον αριθμό αυτό κρύβεται μια έντονη γενεακή ανισότητα: Περισσότεροι από ένας στους δύο νέους ηλικίας 25 έως 34 ετών εξακολουθούν να ζουν με τους γονείς τους, με το σχετικό ποσοστό να υπολογίζεται στο 56%-58%, σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκεται κοντά στο 30%.
Την ίδια στιγμή, η μέση ηλικία αποχώρησης από την οικογενειακή κατοικία στην Ελλάδα αγγίζει πλέον τα 30,7 έτη, όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνεται στα 26,2 έτη. Η εικόνα αυτή τοποθετεί την Ελλάδα δίπλα σε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, όπου η στεγαστική αυτονόμηση των νέων καθυστερεί σημαντικά.
Ειδικότερα, στην Ιταλία το ποσοστό των νέων 25 – 34 ετών που μένουν με τους γονείς τους εκτιμάται στο 55%-57%, στην Πορτογαλία στο 45%-50% και στην Ισπανία στο 42%-45%, ενώ και στις τρεις χώρες η ηλικία αποχώρησης από το πατρικό κινείται περίπου στα 30 έτη.
Το μεγάλο παράδοξο της ελληνικής αγοράς κατοικίας, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι ότι ενώ η χώρα εξακολουθεί να θεωρείται «χώρα ιδιοκτητών», αυτό αφορά κυρίως τις μεγαλύτερες γενιές που απέκτησαν ακίνητα σε εντελώς διαφορετικές οικονομικές συνθήκες. Αντίθετα, οι νεότεροι σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλό κόστος αγοράς, ακριβότερο δανεισμό, περιορισμένη προσφορά κατοικιών και αυξημένα ενοίκια, γεγονός που καθιστά ολοένα δυσκολότερη την απόκτηση πρώτης κατοικίας.
Η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά στη βόρεια Ευρώπη. Σε χώρες όπως η Σουηδία, η Δανία και η Φινλανδία, οι νέοι εγκαταλείπουν το πατρικό σπίτι ήδη από την ηλικία των 21-22 ετών. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτό οφείλεται σε ένα διαφορετικό στεγαστικό μοντέλο που βασίζεται στη μεγαλύτερη αγορά ενοικίασης, στις λύσεις co-living, στην ενισχυμένη φοιτητική κατοικία, στους υψηλότερους μισθούς, αλλά και στην ευρύτερη κρατική υποστήριξη.
Περισσότερες ειδήσεις
Στεγαστικό: Γιατί δεν αρκεί μόνο η οικοδομική δραστηριότητα για να πέσουν τα ενοίκια
