Εθνικός ήρωας αναδεικνύεται για το Ιράν ο «φύλακας άγγελος» των γκολ-ποστ, Alireza Beiranvand, ο οποίος κόντρα στο Βέλγιο, την κατά τεκμήριο πιο δυνατή ομάδα του Group G για το φετινό Mundial, πραγματοποίησε 7 καίριες επεμβάσεις, κρατώντας ανέπαφη την εστία του και δίνοντας έναν μεγάλης σημασίας βαθμό στη χώρα του, η οποία θα διασταυρώσει τα ξίφη της σε λίγες μέρες με την Αίγυπτο, με φόντο μια θέση στην επόμενη φάση του παγκοσμίου κυπέλλου.
Μια επέμβασή του μάλιστα, στο 59ο λεπτό και με τον ίδιο να δείχνει «εξουδετερωμένος», χαρακτηρίζεται ήδη ως η καλύτερη της διοργάνωσης, αφού η ορθάνοιχτη εστία του και η πολύ κοντινή απόσταση άφηναν απειροελάχιστες πιθανότητες για να μην ανοίξει το σκορ το Βέλγιο, όμως ο De Cuyper είδε με μεγάλη έκπληξη τα «ηρωικά δάχτυλα» του 33χρονου γκολκίπερ να του λένε ένα μεγαλοπρεπές «όχι».
Ο δρόμος του Beiranvand ωστόσο, δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, για να φτάσει μέχρι εδώ.
Ο τερματοφύλακας, ο οποίος είναι γνωστός για τα πολύ μακρινά βολέ του και ο οποίος ανακηρύχθηκε MVP της αναμέτρησης, μπορεί να μην είχε καταφέρει τίποτα από τα μέχρι στιγμής επιτέυγματα της καριέρας του, αν είχε ακούσει την διαίσθηση του πατέρα του, που αποδοκίμαζε τις ποδοσφαιρικές του δραστηριότητες.
«Μου ζήτησε να πάω να δουλέψω και μάλιστα μου έσκισε τα ρούχα και τα γάντια», δήλωσε στον Guardian το 2018,ο Beiranvand και πρόσθεσε: «Έπρεπε να παίξω με γυμνά χέρια αρκετές φορές». Στην πατρίδα του, την πόλη Λορεστάν, μια ορεινή επαρχία στο δυτικό Ιράν, ο νεαρός μεγάλωσε σε μια οικογένεια νομάδων βοσκών, όπου το ποδόσφαιρο δεν ήταν προτεραιότητα. Για να συνεχίσει να παίζει, ο Beiranvand επέλεξε μια κάπως… ριζοσπαστική λύση, φεύγοντας από το σπίτι για την Τεχεράνη.
Η ιστορία του μοιάζει με παραμύθι, αναφέρει η πασίγνωστη γαλλική εφημερίδα, L’ Equipe, αναφέροντας τις δυσκολίες του εφήβου, ο οποίος έφτασε χωρίς χρήματα και άστεγος στην τρομακτική πρωτεύουσα της χώρας του. Αναγκασμένος να περνά πολλές νύχτες στους δρόμους, ζούσε κάνοντας διάφορες δουλειές, άλλοτε ως εργάτης εργοστασίου, άλλοτε σε πλυντήριο αυτοκινήτων, όταν δεν έφτιαχνε πίτσες ή δεν έκανε εργασίες συντήρησης. Η ποδοσφαιρική του καριέρα δεν ήταν απλή, αφού ενώ άρχισε να κάνει όνομα με το ταλέντο του, ο άτυχος νεαρός αποβλήθηκε από την ομάδα του, την Ναφτ Τεχεράνης, επειδή προπονείτο -και τραυματίστηκε- με μια άλλη ομάδα.
Αλλά επειδή οι ευκαιρίες μερικές φορές έρχονται για δεύτερη φορά, τελικά κλήθηκε πίσω από την πρώην ομάδα του και έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2011, σε ηλικία 19 ετών. Και οι διοικούντες την Ναφτ δεν μετάνιωσαν ποτέ για αυτήν την δεύτερη ευκαιρία, καθώς με τον Beiranvand στην εστία της, η ομάδα που κάποτε υποβιβάστηκε στα περιφερειακά πρωταθλήματα, καθιερώθηκε στην κορυφή του ιρανικού ποδοσφαίρου και έπαιξε, για πρώτη φορά, στο Ασιατικό Champions League και στον τελικό του Κυπέλλου το 2015. Στις αρχές της ίδιας χρονιάς, ο Ιρανός τερματοφύλακας έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα και, στα 24 του, μεταγράφηκε σε έναν από τους «ποδοσφαιρικούς γίγαντες» της χώρας, την Persepolis.
Έμεινε εκεί για τέσσερα χρόνια, αρκετά για να καθιερωθεί στην εθνική ομάδα, να παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 -όπου απέκρουσε ένα πέναλτι του Cristiano Ronaldo- και να φτάσει στον τελικό του Champions League την ίδια χρονιά. Ο Beiranvand διακρίθηκε επίσης εκεί καταρρίπτοντας το ρεκόρ για το πιο μακρινό βολέ με το χέρι (σ.σ. 61 μέτρα το 2016), και ενώ το γήπεδο δεν ήταν -ακόμα- πολύ μικρό για αυτόν, τα σύνορα του Ιράν τελικά έγιναν τόσο μικρά.
Ο καλύτερος Ιρανός παίκτης του 2019 επιχείρησε στα 28 του χρόνια το 2020, το «άλμα» στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Βέλγιο και στην Αντβέρπ, αλλά δυσκολεύτηκε να ανταγωνιστεί τον Γάλλο, Jean Butez.
Μόλις 12 αγώνες όταν ο νυν τερματοφύλακας της Κόμο τραυματίστηκε, και μια αποχώρηση για την Πορτογαλία και την Boavista, όπου η… περιπέτεια ήταν ακόμη πιο σύντομη (εννέα συμμετοχές).
Μετά από αυτές τις δύο αποτυχίες, ο έμπειρος τερματοφύλακας (σ.σ. ύψους 1,88μ.) επέστρεψε στην πατρίδα του, την παραμονή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Ακολούθησαν δύο χρονιές και ισάριθμοι τίτλοι με την Persepolis, η μεταγραφή στην Tractors, την οποία οδήγησε στον πρώτο της τίτλο το 2025 και μια θέση που παραμένει άθικτη στην εστία της εθνικής ομάδας, μέχρι και το τρέχον Παγκόσμιο Κύπελλο.
Πηγή φωτογραφίας: m.rediff.com
Περισσότερες ειδήσεις
Βλέπετε ποδόσφαιρο με την καρδιά σας; Οι επιστήμονες λένε… ότι ίσως το κάνετε κυριολεκτικά
