Τη νέα εθνική πολιτική για τη διαχείριση του νερού παρουσίασε στη Βουλή ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, χαρακτηρίζοντας το υπό συζήτηση νομοσχέδιο ως μία από τις σημαντικότερες θεσμικές μεταρρυθμίσεις για τη χώρα.
Κατά την πρώτη ανάγνωση του σχεδίου νόμου στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, ο υπουργός υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης του νερού, ικανού να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της λειψυδρίας, της κλιματικής αλλαγής, των αυξημένων επενδυτικών αναγκών και της προστασίας ενός κρίσιμου φυσικού πόρου.
Όπως επισήμανε, σήμερα η χώρα λειτουργεί με 735 διαφορετικούς φορείς διαχείρισης ύδατος, χωρίς ενιαίο σχεδιασμό, επαρκή συντονισμό και, σε πολλές περιπτώσεις, χωρίς την απαραίτητη τεχνική και διοικητική επάρκεια.
«Η αρχιτεκτονική αυτή δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις ανάγκες της εποχής», τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός παρουσίασε το νέο μοντέλο διαχείρισης, το οποίο βασίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες.
Σύμφωνα με τον κ. Παπασταύρου, έχουν ήδη διατεθεί πάνω από 685 εκατ. ευρώ για περισσότερα από 200 έργα ύδρευσης και αποχέτευσης σε 119 δήμους, γεγονός που σημαίνει ότι περίπου ένας στους τρεις δήμους της χώρας έχει ήδη ενισχυθεί μέσω σχετικών χρηματοδοτήσεων.
Παράλληλα, προωθείται για πρώτη φορά η κατάρτιση Εθνικής Στρατηγικής για το Νερό, η οποία, σύμφωνα με το υπουργείο, διαμορφώθηκε μέσα από δημόσια διαβούλευση και διάλογο με την αυτοδιοίκηση, επιστημονικούς φορείς και τους εμπλεκόμενους οργανισμούς.
Το νομοσχέδιο προβλέπει την αναδιοργάνωση του συστήματος διαχείρισης, με στόχο τη δημιουργία μεγαλύτερων σχημάτων που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αυξημένες ανάγκες σε υποδομές, προσωπικό, τεχνογνωσία και χρηματοδότηση.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι ακόμη και οι πιο αποτελεσματικοί υφιστάμενοι φορείς δυσκολεύονται να ανταποκριθούν μόνοι τους στις απαιτήσεις που δημιουργούν η κλιματική αλλαγή, η λειψυδρία και τα παλαιωμένα δίκτυα ύδρευσης.
Όπως ανέφερε, η συνένωση δυνάμεων δημιουργεί οικονομίες κλίμακας προς όφελος των πολιτών.
Ο τέταρτος πυλώνας αφορά τη συνεργασία με ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ο κ. Παπασταύρου γνωστοποίησε ότι έχει ήδη εξασφαλιστεί συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ υπογράφηκε και συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) για την παροχή τεχνικής βοήθειας και μεταφοράς τεχνογνωσίας στον τομέα της διαχείρισης των υδάτων.
Απαντώντας στις επικρίσεις που έχουν διατυπωθεί για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι, όπως είπε, δεν τίθεται θέμα ιδιωτικοποίησης του νερού.
Αντίθετα, υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση ενισχύει τον ρόλο των δύο μεγαλύτερων δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης της χώρας, της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, στις οποίες το Δημόσιο εξακολουθεί να διατηρεί την πλειοψηφία.
Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η ιδιοκτησία των δικτύων μπορεί να παραμείνει στους δήμους, ενώ η διαχείρισή τους θα μπορεί να αναλαμβάνεται από μεγαλύτερους οργανισμούς με αυξημένη επιχειρησιακή δυνατότητα και πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
Όπως σημείωσε, στόχος είναι να συνδυαστεί η γνώση των τοπικών κοινωνιών με την τεχνογνωσία, τις οικονομίες κλίμακας και την οργανωτική εμπειρία των μεγάλων φορέων.
Ο υπουργός ανέφερε ακόμη ότι προηγήθηκαν εκτεταμένες συναντήσεις με δημάρχους, βουλευτές και εκπροσώπους φορέων, ενώ, όπως είπε, αρκετές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν κατά τη δημόσια διαβούλευση έχουν ήδη ενσωματωθεί στις τελικές διατάξεις του σχεδίου νόμου.
Πέρα από το σκέλος που αφορά το νερό, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ακόμη εννέα ενεργειακές διατάξεις, οι οποίες, σύμφωνα με τον υπουργό, βελτιώνουν το θεσμικό πλαίσιο για την αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας και την αυτοκατανάλωση, ενισχύοντας την ενεργειακή δημοκρατία.
Παράλληλα, εισάγονται αλλαγές στο πολεοδομικό πλαίσιο για τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς, με στόχο την αξιοποίηση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος υπό αυστηρούς περιβαλλοντικούς και πολεοδομικούς όρους, ώστε να ενισχυθεί η αναζωογόνηση της ελληνικής υπαίθρου.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Παπασταύρου υποστήριξε ότι η χώρα καλείται να επιλέξει ανάμεσα στη διατήρηση ενός κατακερματισμένου συστήματος ή στην υιοθέτηση ενός ενιαίου μοντέλου διαχείρισης που θα προστατεύει τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού, θα ενισχύει τις υποδομές και θα διασφαλίζει την πρόσβαση των πολιτών σε ασφαλές και ποιοτικό νερό.
Όπως ανέφερε, στόχος της μεταρρύθμισης είναι να περιοριστούν οι απώλειες στα δίκτυα, να ενισχυθεί η ανθεκτικότητα των τοπικών κοινωνιών και να διασφαλιστεί η βιώσιμη διαχείριση ενός φυσικού πόρου που, όπως είπε, «ανήκει και στις επόμενες γενιές».
Περισσότερες ειδήσεις
Στ. Παπασταύρου: Η σημαντικότερη μεταρρύθμιση των τελευταίων δεκαετιών η διαχείριση των υδάτων
Σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ για τους παρόχους υπηρεσιών ύδατος
