Το τεχνικό όριο της επιτρεπόμενης περιεκτικότητας οξυγόνου στο βιομεθάνιο αναδεικνύεται σε κομβικό ζήτημα για την ανάπτυξη της αγοράς ανανεώσιμων αερίων στην Ελλάδα, καθώς επενδυτές και παραγωγοί προειδοποιούν ότι μπορεί να καθορίσει την πορεία δεκάδων έργων τα επόμενα χρόνια.
Στο πλαίσιο της διαβούλευσης της ΡΑΑΕΥ για το αναπτυξιακό πρόγραμμα του ΔΕΣΦΑ 2026 – 2035, ο φορείς του κλάδου ζητούν αλλαγές τόσο στις τεχνικές προδιαγραφές όσο και στο πλαίσιο σύνδεσης των μονάδων βιομεθανίου με τα δίκτυα φυσικού αερίου, υποστηρίζοντας ότι διαφορετικά η χώρα κινδυνεύει να χάσει σημαντικές επενδύσεις και να καθυστερήσει την επίτευξη των ενεργειακών της στόχων.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόβλεψη του ΔΕΣΦΑ για ανώτατη περιεκτικότητα οξυγόνου 0,2% στο βιομεθάνιο που εγχέεται στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου. Σύμφωνα με τους φορείς της αγοράς, πρόκειται για ένα από τα αυστηρότερα όρια στην Ευρώπη, καθώς στις περισσότερες χώρες εφαρμόζονται όρια μεταξύ 0,5% και 1% χωρίς να τίθεται ζήτημα ασφάλειας ή αξιοπιστίας των δικτύων. Όπως επισημαίνουν, η συμμόρφωση με το όριο του 0,2% προϋποθέτει την εγκατάσταση πρόσθετου εξοπλισμού αποοξυγονοποίησης, αυξάνοντας σημαντικά το επενδυτικό κόστος και τις λειτουργικές δαπάνες των έργων. Για τον λόγο αυτό προτείνουν βασικό όριο 0,5% για το βιομεθάνιο που εισέρχεται στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΕΣΦΑ) και δυνατότητα αποδοχής έως 1% σε περιφερειακά ή αυτόνομα δίκτυα που δεν επηρεάζουν τις διεθνείς διασυνδέσεις του συστήματος.
Η αντιπαράθεση για το οξυγόνο συνδέεται με τη συνολική δυνατότητα ανάπτυξης του βιομεθανίου στην Ελλάδα. Το ανανεώσιμο αυτό καύσιμο παράγεται από την αναβάθμιση του βιοαερίου, το οποίο σήμερα αξιοποιείται κυρίως για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας. Πολλές από τις υφιστάμενες μονάδες βιοαερίου θα μπορούσαν να μετατραπούν σε μονάδες παραγωγής βιομεθανίου, συμβάλλοντας στην απανθρακοποίηση της οικονομίας και στη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα.
Ωστόσο, πέρα από τις προδιαγραφές ποιότητας, σημαντικό εμπόδιο παραμένει και η πρόσβαση στα δίκτυα. Από περίπου 70 υφιστάμενες μονάδες βιοαερίου που δυνητικά μπορούν να μετατραπούν σε μονάδες βιομεθανίου, μόνο οι 25 διαθέτουν γεωγραφική εγγύτητα που επιτρέπει εύκολη σύνδεση με τα δίκτυα διανομής. Για τις υπόλοιπες, η πρόσβαση στο δίκτυο μεταφοράς του ΔΕΣΦΑ αποτελεί ουσιαστικά τη μοναδική επιλογή. Παρ’ όλα αυτά, οι φορείς της αγοράς υποστηρίζουν ότι ούτε ο ισχύων Κώδικας Λειτουργίας του ΕΣΦΑ ούτε το υπό διαβούλευση πρόγραμμα ανάπτυξης προβλέπουν επαρκώς τη σύνδεση και ενσωμάτωση των μονάδων βιομεθανίου.
Στο πλαίσιο αυτό ζητούν από τον ΔΕΣΦΑ να προχωρήσει σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις, όπως η τροποποίηση του Κώδικα Λειτουργίας, η δημιουργία πρότυπης σύμβασης σύνδεσης και η ενσωμάτωση νέων έργων βιομεθανίου στον ενεργειακό σχεδιασμό της επόμενης δεκαετίας. Παράλληλα προτείνουν την υιοθέτηση διαφορετικών μοντέλων σύνδεσης, μεταξύ των οποίων η απευθείας σύνδεση μονάδων που βρίσκονται έως και 20 χιλιόμετρα από το δίκτυο, η δημιουργία κοινών υποδομών για μονάδες σε αποστάσεις 20 έως 50 χιλιομέτρων, αλλά και η χρήση «εικονικών αγωγών» μέσω μεταφοράς συμπιεσμένου βιομεθανίου με βυτιοφόρα. Ειδική αναφορά γίνεται και στην ανάγκη στοχευμένων επεκτάσεων του δικτύου σε περιοχές με υψηλό παραγωγικό δυναμικό, όπως η Ήπειρος.
Περισσότερες ειδήσεις
Enaon EDA: Σε λειτουργία το δίκτυο φυσικού αερίου στη Βέροια – Προχωρά η ανάπτυξη 40 χλμ. αγωγών
