Λιγότερη ζάχαρη από την εγκυμοσύνη έως την ηλικία των δύο ετών ενδέχεται να συνδέεται με σημαντικά οφέλη για τον εγκέφαλο ακόμη και πολλές δεκαετίες αργότερα. Νέα μελέτη συσχετίζει την περιορισμένη έκθεση στη ζάχαρη κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής με χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας, καθυστερημένη εκδήλωση της νόσου και ευνοϊκότερους δείκτες εγκεφαλικής υγείας.
Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από σχεδόν 65.000 ανθρώπους που γεννήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν και μετά τη λήξη του δελτίου στη ζάχαρη, το 1953. Η συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία λειτούργησε ως ένα είδος «φυσικού πειράματος», καθώς μετά την άρση των περιορισμών η μέση ημερήσια κατανάλωση ζάχαρης σχεδόν διπλασιάστηκε.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε ομάδες ανάλογα με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο είχαν εκτεθεί στους περιορισμούς: πριν από τη γέννηση και κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής, πριν από τη γέννηση και έως την ηλικία των δύο ετών ή καθόλου, επειδή γεννήθηκαν μετά τη λήξη του δελτίου.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσοι είχαν εκτεθεί σε χαμηλότερα επίπεδα ζάχαρης κατά την κύηση και έως το τέλος του πρώτου έτους της ζωής τους παρουσίασαν 21% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας σε σύγκριση με όσους γεννήθηκαν μετά την άρση των περιορισμών.
Για εκείνους που παρέμειναν εκτεθειμένοι στο καθεστώς περιορισμού από την κύηση έως την ηλικία των δύο ετών, η μείωση του κινδύνου έφτανε το 23%.
Μεταξύ των ανθρώπων που τελικά εμφάνισαν άνοια, η διάγνωση έγινε κατά μέσο όρο 2,6 χρόνια αργότερα σε όσους είχαν εκτεθεί σε λιγότερη ζάχαρη κατά την πρώιμη ζωή τους.
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ιατρικά δεδομένα που είχαν συλλεχθεί όταν οι συμμετέχοντες ήταν περίπου 55 ετών και παρακολούθησε τις διαγνώσεις άνοιας για τα επόμενα 15 χρόνια.
Οι απεικονιστικές εξετάσεις έδειξαν επίσης ότι η πρώιμη έκθεση σε χαμηλότερα επίπεδα ζάχαρης συνδεόταν με μεγαλύτερο συνολικό όγκο φαιάς ουσίας και λιγότερες αλλοιώσεις στη λευκή ουσία του εγκεφάλου, οι οποίες θεωρούνται ένδειξη βλάβης του εγκεφαλικού ιστού.
«Ο περιορισμός της ζάχαρης κατά τα πρώτα στάδια της ζωής μπορεί να έχει οφέλη για την υγεία του εγκεφάλου που διαρκούν», ανέφερε ο Jiazhen Zheng, ερευνητής στο Hong Kong University of Science and Technology στην Guangzhou και συγγραφέας της μελέτης.
Το Ηνωμένο Βασίλειο είχε επιβάλει δελτίο στη ζάχαρη κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι περιορισμοί τερματίστηκαν το 1953, προκαλώντας απότομη μεταβολή στις διατροφικές συνήθειες του πληθυσμού.
Η μέση ημερήσια κατανάλωση ζάχαρης αυξήθηκε από περίπου 41 γραμμάρια σε 80 γραμμάρια, ενώ η κατανάλωση άλλων τροφίμων και θρεπτικών συστατικών δεν παρουσίασε αντίστοιχη μεταβολή. Αυτό επέτρεψε στους επιστήμονες να συγκρίνουν ανθρώπους παρόμοιας ηλικίας, των οποίων η βασική διαφορά ήταν εάν είχαν γεννηθεί πριν ή μετά την άρση των περιορισμών.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Neurology, δεν αποδεικνύει ότι η μειωμένη κατανάλωση ζάχαρης αποτρέπει άμεσα την άνοια. Πρόκειται για παρατηρησιακή ανάλυση που καταγράφει μία ισχυρή συσχέτιση, χωρίς να μπορεί να αποκλείσει πλήρως την επίδραση άλλων κοινωνικών, οικονομικών ή διατροφικών παραγόντων.
Παράλληλα, η έκθεση των συμμετεχόντων στη ζάχαρη εκτιμήθηκε με βάση την ημερομηνία γέννησης και το καθεστώς του δελτίου και όχι μέσω ατομικών διατροφικών καταγραφών.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να αποσαφηνιστούν οι βιολογικοί μηχανισμοί που ενδέχεται να συνδέουν την πρώιμη διατροφή με την υγεία του εγκεφάλου στην τρίτη ηλικία. Ωστόσο, εκτιμούν ότι ο περιορισμός των πρόσθετων σακχάρων κατά την εγκυμοσύνη και τη βρεφική ηλικία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο βήμα για οικογένειες και συστήματα δημόσιας υγείας.
Περισσότερες ειδήσεις
Αεροπορικά ταξίδια και εγκυμοσύνη: Τα 8 δικαιώματα που πρέπει να γνωρίζετε πριν την πτήση
Το μυστικό της αιώνιας διαύγειας: Τι άλλαξε τη ζωή μιας 66χρονης που φρόντιζε τη μητέρα της με άνοια
