Στην 50ή θέση μεταξύ 69 οικονομιών στην Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας 2025 του IMD, χάνοντας τρεις θέσεις σε σχέση με πέρυσι, με τη μελέτη του ΚΕΦΙΜ να αναδεικνύει ως βασικά «βαρίδια» το brain drain, τη γραφειοκρατία, το υψηλό κόστος κεφαλαίου και τις αργές μεταρρυθμίσεις.
Η νέα ανάλυση του ΚΕΦΙΜ με τίτλο «Η Ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Οικονομίας: Προκλήσεις και Προοπτικές» εξετάζει τη θέση της χώρας στους διεθνείς δείκτες ανταγωνιστικότητας, συνδέοντάς τη με τη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την Έκθεση Draghi και τον σχεδιασμό του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2028-2034.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η μεγαλύτερη επιδείνωση καταγράφεται στον πυλώνα της Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας, όπου η Ελλάδα έχασε εννέα θέσεις, κυρίως λόγω της έντονης διαρροής ανθρώπινου κεφαλαίου και της αδυναμίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος να στηρίξει επαρκώς την επιχειρηματικότητα. Η χώρα κατατάσσεται στην 64η θέση ως προς το brain drain και στην 61η στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.
Παράλληλα, παρά τη δημοσιονομική σταθεροποίηση των τελευταίων ετών, η Ελλάδα εξακολουθεί να εμφανίζει υψηλό κόστος κεφαλαίου, παραμένοντας στην 60ή θέση παγκοσμίως, ενώ οι υποδομές της χώρας δεν παρουσιάζουν ουσιαστική βελτίωση, με την κατάταξη να παραμένει σταθερά στην 40ή θέση για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Ιδιαίτερα αρνητική είναι η εικόνα και στον δείκτη επιχειρηματικής πολυπλοκότητας της TMF Group, όπου η Ελλάδα κατατάσσεται για τρίτη διαδοχική χρονιά ως η πιο σύνθετη και δύσκολη χώρα στον κόσμο για επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η μελέτη αποδίδει την εικόνα αυτή στις συνεχείς νομοθετικές αλλαγές, στις μεταβαλλόμενες ρυθμίσεις και στη δυσκολία διαμόρφωσης ενός σταθερού επιχειρηματικού πλαισίου.
Το ΚΕΦΙΜ επισημαίνει ότι, αν και η Ελλάδα κατέγραψε υψηλούς ρυθμούς αύξησης επενδύσεων την περίοδο 2021-2025, η ανάκαμψη αυτή συνδέεται κυρίως με την αναπλήρωση επενδυτικών απωλειών της προηγούμενης δεκαετίας και όχι ακόμη με μια σταθερή παραγωγική αναβάθμιση της οικονομίας.
Ο πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, υπογράμμισε ότι η ανταγωνιστικότητα δεν αποτελεί έναν θεωρητικό οικονομικό δείκτη, αλλά επηρεάζει άμεσα τις επενδύσεις, τις θέσεις εργασίας, τα εισοδήματα και τις ευκαιρίες για τους νέους.
«Η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα σταθεροποίησης τα τελευταία χρόνια. Όμως η σταθεροποίηση από μόνη της δεν αρκεί. Το επόμενο μεγάλο ζητούμενο είναι η παραγωγική αναβάθμιση της οικονομίας: λιγότερη πολυπλοκότητα, καλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαιο, ταχύτερη εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και ένα ευνοϊκότερο επιχειρηματικό περιβάλλον», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στο ίδιο πλαίσιο, η μελέτη εκφράζει προβληματισμό και για την ευρωπαϊκή στρατηγική, τονίζοντας ότι οι επιδοτήσεις και μόνο δεν αρκούν χωρίς βαθύτερες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, λιγότερα ρυθμιστικά εμπόδια και ισχυρότερες κεφαλαιαγορές.
Η έρευνα εντοπίζει τις μεγαλύτερες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας σε τρεις κρίσιμους άξονες:
Όπως επισημαίνεται, αυτοί οι τομείς είναι καθοριστικοί για τη μετατροπή των επενδύσεων σε πραγματική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας της χώρας.
Περισσότερες ειδήσεις
ΕΕΑ: Ανεπίτρεπτος ο αποκλεισμός εστίασης, εμπορίου και υπηρεσιών από πρόγραμμα 141 εκατ. ευρώ
Ταμείο Ανάκαμψης: Στο 100% η απορρόφηση των δανείων – «Κλείδωσαν» συμβάσεις 27,5 δισ. ευρώ
