Στις ομάδες, η εμπιστοσύνη σπάνια χάνεται από μια μεγάλη απόφαση. Συνήθως φθείρεται «αθόρυβα», μέσα από καθημερινές κουβέντες, από φράσεις που ειπώθηκαν πρόχειρα ή από πράγματα που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί ένας ηγέτης δεν είναι απλώς επικοινωνία, αποτελούν σήματα ασφάλειας, προθέσεων και σεβασμού.
Ο τρόπος που μιλά κανείς στους ανθρώπους του καθορίζει αν θα νιώσουν άνετα να μιλήσουν, να διαφωνήσουν και να επιμείνουν όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Δεν είναι θέμα ρητορικής, αλλά στάσης. Και αυτή η στάση αποτυπώνεται στις μικρές φράσεις της καθημερινότητας.
Υπάρχουν συγκεκριμένες διατυπώσεις που, όταν χρησιμοποιούνται με ειλικρίνεια, χτίζουν εμπιστοσύνη σε βάθος χρόνου.
Η φράση «άλλαξα γνώμη αφού άκουσα την οπτική σου» στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα. Ότι η εξέλιξη στη σκέψη δεν είναι αδυναμία, αλλά ένδειξη ωριμότητας. Όταν ένας ηγέτης δείχνει ότι μπορεί να αναθεωρήσει, δίνει άδεια και στους άλλους να κάνουν το ίδιο χωρίς φόβο.
Το «πες μου περισσότερα για το τι συμβαίνει πραγματικά» δείχνει ότι η πρώτη απάντηση δεν θεωρείται αρκετή. Οι άνθρωποι σπάνια λένε όλη την αλήθεια με την πρώτη. Όταν υπάρχει χώρος για δεύτερη σκέψη, γεννιέται η εμπιστοσύνη.
Η φράση «τι χρειάζεσαι από εμένα για να λειτουργήσει αυτό» μετατοπίζει τη συζήτηση από τον έλεγχο στη συνεργασία. Δεν υποδεικνύει λύση, αλλά ζητά συμμετοχή. Και αυτή η αλλαγή ρόλων δίνει στους ανθρώπους αίσθηση ιδιοκτησίας.
Όχι κάθε ζήτημα χρειάζεται άμεση απάντηση. Το «σε ακούω, άσε με να το επεξεργαστώ» δείχνει σεβασμό και ψυχραιμία. Σε πολλές περιπτώσεις, το να ακουστεί κάποιος είναι πιο σημαντικό από το να «λυθεί» το πρόβλημα επιτόπου.
Το «αυτό είναι δική μου ευθύνη και θα κάνω κάτι διαφορετικά» είναι από τις πιο σπάνιες και ισχυρές φράσεις ηγεσίας. Δεν περιέχει άμυνα ούτε εξηγήσεις. Περιέχει καθαρή ευθύνη και δέσμευση για αλλαγή. Κι αυτό είναι που κερδίζει σεβασμό.
Όταν ένας ηγέτης λέει «έχεις κερδίσει το δικαίωμα να πάρεις αυτή την απόφαση», η εμπιστοσύνη παύει να είναι αφηρημένη έννοια. Ονομάζεται, αναγνωρίζεται και ενισχύει την αυτοπεποίθηση του άλλου.
Η φράση «σε βλέπω λίγο διαφορετικό τελευταία, όλα καλά;» δείχνει προσοχή πέρα από την απόδοση. Όταν τα σημάδια αναγνωρίζονται νωρίς, τα προβλήματα σπάνια διογκώνονται. Η ανθρώπινη ματιά προηγείται της διοίκησης.
Το «τι θα σε έκανε να νιώσεις πιο υποστηριγμένος αυτή τη στιγμή» αναγνωρίζει ότι η βοήθεια δεν είναι γενική συνταγή. Ρωτώντας, αποφεύγονται λάθος υποθέσεις και ενισχύεται η ουσιαστική στήριξη.
Η φράση «δεν έχω όλες τις απαντήσεις, αλλά εμπιστεύομαι ότι θα το λύσουμε μαζί» αφαιρεί το βάρος από τον έναν και το μοιράζει στην ομάδα. Η αβεβαιότητα δεν γίνεται απειλή, αλλά κοινό πεδίο προσπάθειας.
Το «ας κόψουμε λίγο ταχύτητα για να ακουστούν όλες οι φωνές» δείχνει ποιον πραγματικά βάζει πρώτα ο ηγέτης. Συχνά, οι πιο ήσυχες φωνές κουβαλούν τις πιο χρήσιμες ιδέες.
Η φράση «είμαι μαζί σου ακόμη κι αν δεν πάει όπως το περιμένουμε» μειώνει τον φόβο της αποτυχίας. Και όταν μειώνεται ο φόβος, απελευθερώνεται η δημιουργικότητα και το θάρρος.
Το «ευχαριστώ που διαφώνησες, χρειαζόταν να το ακούσω» δείχνει ότι η ειλικρίνεια δεν τιμωρείται. Αντίθετα, ενισχύεται. Και αυτό είναι το θεμέλιο της πραγματικής εμπιστοσύνης.
Η πίστη και η αφοσίωση δεν γεννιούνται από μεγάλες δηλώσεις ή εντυπωσιακές κινήσεις. Χτίζονται στις μικρές στιγμές, όταν οι λέξεις δείχνουν στους ανθρώπους ότι τους βλέπουν, τους ακούν και τους σέβονται. Εκεί κρίνεται αν μια ομάδα θα αντέξει όχι μόνο στις επιτυχίες, αλλά και στις δύσκολες φάσεις που ακολουθούν.
Περισσότερες ειδήσεις
Πώς θα απογειώσεις την αυτοπεποίθησή σου μέσα από 8 καθημερινές συνήθειες
Πέντε πράγματα που δεν πρέπει ποτέ να μοιράζεσαι στο γραφείο
Κοιτάζοντας προς τα πάνω: Πέντε φράσεις με τις οποίες θα «αναρριχηθείτε» σε ένα επαγγελματικό… τετ-α-τετ
