Στο επίκεντρο της διεθνούς ατζέντας επανέρχεται το νερό, με τη διαχείρισή του να εξελίσσεται σε κρίσιμο ζήτημα για την οικονομία, την υγεία και την ανθεκτικότητα των υποδομών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια λιγότερο προβεβλημένη διάσταση του διαλόγου αφορά τον ρόλο των υλικών που «τρέχουν» πίσω από τα δίκτυα: τα πλαστικά.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού (22 Μαρτίου), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (ΣΒΠΕ) επιχειρεί να επανατοποθετήσει τη συζήτηση, αναδεικνύοντας τη συμβολή των πλαστικών υλικών στη μείωση απωλειών, τη διασφάλιση ποιότητας και την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: εκεί όπου οι υποδομές νερού δοκιμάζονται, τα υλικά κάνουν τη διαφορά.
Η πίεση στα υδατικά αποθέματα παραμένει έντονη σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ για τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 6 (Clean Water and Sanitation), εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό.
Σε αυτό το περιβάλλον, τα σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης αποκτούν κρίσιμη σημασία. Οι πλαστικοί σωλήνες αποτελούν πλέον βασικό δομικό στοιχείο αυτών των υποδομών, καθώς προσφέρουν:
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ένωση TEPPFA, τα σύγχρονα πλαστικά συστήματα σωληνώσεων έχουν διάρκεια ζωής άνω των 100 ετών και μπορούν να οδηγήσουν σε έως και 75% λιγότερες απώλειες νερού σε σχέση με παραδοσιακά υλικά.
Παράλληλα, η αντικατάσταση παλαιών δικτύων:
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σταδιακή απομάκρυνση επικίνδυνων υλικών, όπως ο αμίαντος, που έχει χαρακτηριστεί καρκινογόνος.
Τα βασικά πλαστικά που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι:
Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι συνδυάζουν αντοχή, χαμηλό βάρος και δυνατότητα ανακύκλωσης, στοιχείο που τα εντάσσει στη λογική της κυκλικής οικονομίας.
Πέρα από τη μεταφορά, τα πλαστικά έχουν κρίσιμο ρόλο και στα συστήματα επεξεργασίας νερού. Τα βασικά πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν:
Αντίστοιχα, οι πλαστικές δεξαμενές χρησιμοποιούνται ευρέως για ασφαλή αποθήκευση νερού, διατηρώντας την ποιότητά του για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ενώ παραμένουν ανακυκλώσιμες στο τέλος του κύκλου ζωής τους.
Ο αγροτικός τομέας αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή νερού. Εδώ, τα πλαστικά υλικά συνδέονται άμεσα με την αποδοτικότητα χρήσης του πόρου.
Η στάγδην άρδευση, μέσω πλαστικών σωλήνων, επιτρέπει την παροχή νερού απευθείας στη ρίζα του φυτού, οδηγώντας σε:
Παράλληλα, οι γεωμεμβράνες χρησιμοποιούνται σε ταμιευτήρες και αρδευτικά έργα, αποτρέποντας διαρροές και προστατεύοντας τα υπόγεια ύδατα.
Τα πλαστικά φύλλα εδαφοκάλυψης συμβάλλουν επίσης στη μείωση της εξάτμισης, με μελέτες να δείχνουν αύξηση αποδοτικότητας χρήσης νερού άνω του 37%.
Η συζήτηση γύρω από τα πλαστικά δεν είναι μονοδιάστατη. Αντίθετα, όπως αναδεικνύεται, απαιτεί ισορροπημένη προσέγγιση: από τη μία πλευρά, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, από την άλλη, ο κρίσιμος ρόλος τους σε υποδομές νερού.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η στοχευμένη και ορθολογική χρήση των πλαστικών μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο βιωσιμότητας, ειδικά σε έναν τομέα όπου οι απώλειες και η σπατάλη έχουν πλέον υψηλό οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος.
Περισσότερες ειδήσεις
Σε… διαφανή χρυσό μετατρέπεται το νερό στην Ινδία – Πώς ο πόλεμος στο Ιράν εκτοξεύει τις τιμές
