Η έκρηξη της Τεχνητής Νοημοσύνης έχει ήδη μετατρέψει τα κέντρα δεδομένων σε έναν από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας και κεφαλαίων στη Γη. Τώρα, όμως, ορισμένοι από τους ισχυρότερους παίκτες της τεχνολογίας εξετάζουν μια πολύ πιο φιλόδοξη λύση: να στείλουν μέρος αυτής της υπολογιστικής υποδομής στο Διάστημα.
Η SpaceX του Elon Musk, η Blue Origin του Jeff Bezos, αλλά και η Google επεξεργάζονται σχέδια για δορυφορικά συστήματα που θα μπορούσαν να λειτουργούν ως κέντρα δεδομένων σε τροχιά, αξιοποιώντας μεταξύ άλλων την ηλιακή ενέργεια.
Αν τα σχέδια αυτά προχωρήσουν σε μεγάλη κλίμακα, το επόμενο ερώτημα δεν θα είναι μόνο ποιος θα τα κατασκευάσει και πόσο θα κοστίσουν. Θα είναι και ένα πολύ πιο πεζό, αλλά καθοριστικό ζήτημα: ποιος θα τα ασφαλίσει και με ποιο τίμημα.
Η SpaceX έχει παρουσιάσει μέχρι στιγμής ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια. Τον Ιανουάριο κατέθεσε στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ σχέδιο για αστερισμό έως και 1 εκατ. δορυφόρων, οι οποίοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση ενός διαστημικού κέντρου δεδομένων για εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης.
Ο Elon Musk υποστηρίζει ότι η υπολογιστική ισχύς που τροφοδοτείται από ηλιακή ενέργεια στο Διάστημα θα μπορούσε μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια να γίνει οικονομικότερη από τα αντίστοιχα κέντρα στη Γη, εφόσον συνεχιστεί η πτώση του κόστους εκτόξευσης και αυξηθεί το κόστος εξασφάλισης νέας ηλεκτρικής ισχύος επί του εδάφους.
Ο Jeff Bezos βλέπει επίσης προοπτικές στην υπολογιστική ισχύ σε τροχιά, αν και εμφανίζεται πιο επιφυλακτικός ως προς το χρονοδιάγραμμα. Η Blue Origin κατέθεσε τον Μάρτιο σχέδια για 51.600 δορυφόρους κέντρων δεδομένων σε χαμηλή γήινη τροχιά.
Ο Bezos έχει χαρακτηρίσει την ιδέα «πολύ ρεαλιστική», εκτιμώντας ωστόσο ότι ένα χρονικό περιθώριο δύο ή τριών ετών είναι αρκετά φιλόδοξο.
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Google μέσω του Project Suncatcher, το οποίο εξετάζει ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο δορυφόρων με ηλιακή τροφοδοσία και επεξεργαστές Τεχνητής Νοημοσύνης της εταιρείας.
Η νεοφυής Starcloud έχει ήδη κάνει ένα ακόμη βήμα, έχοντας στείλει σε τροχιά επεξεργαστή Nvidia H100.
Εφόσον τέτοιες υποδομές αρχίσουν να εγκαθίστανται μαζικά, η αξία του εξοπλισμού που θα βρίσκεται σε τροχιά θα μπορούσε να ανέλθει σε εκατοντάδες δισ. δολάρια.
Για την ασφαλιστική βιομηχανία, αυτό δημιουργεί μια δυνητικά τεράστια νέα αγορά.
Ο Patton Kline, επικεφαλής του κλάδου αεροπορικών και διαστημικών ασφαλίσεων της Marsh στις ΗΠΑ, εκτιμά ότι οι ασφαλιστικές που περιορίζονται στις υποδομές της Γης κινδυνεύουν να χάσουν μια σημαντική ευκαιρία ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου 30 ασφαλιστικές εταιρείες παγκοσμίως ειδικεύονται σήμερα στην κάλυψη διαστημικών κινδύνων, με τα ετήσια ασφάλιστρα της συγκεκριμένης αγοράς να κυμαίνονται περίπου μεταξύ 500 και 750 εκατ. δολαρίων.
Το ποσό είναι μικρό σε σύγκριση με την ασφαλιστική ικανότητα που θα απαιτούνταν εάν εκατοντάδες δισ. δολάρια υπολογιστικών υποδομών μεταφέρονταν σε τροχιά.
Η διαστημική ασφάλιση δεν είναι βέβαια καινούργια. Εδώ και δεκαετίες καλύπτει εκτοξεύσεις πυραύλων και δορυφόρους. Τα κέντρα δεδομένων σε τροχιά, όμως, θα μπορούσαν να αυξήσουν δραστικά τόσο τον αριθμό όσο και την αξία των ασφαλιζόμενων περιουσιακών στοιχείων.
Παράλληλα, οι συγκεκριμένοι κίνδυνοι έχουν ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό για τις ασφαλιστικές: δεν συνδέονται άμεσα με φυσικές καταστροφές στη Γη, όπως τυφώνες και σεισμοί, γεγονός που μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη διαφοροποίηση στα χαρτοφυλάκιά τους.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Ένα κέντρο δεδομένων σε τροχιά θα είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους πολύ διαφορετικούς από εκείνους μιας εγκατάστασης στη Γη.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι αποτυχημένες εκτοξεύσεις, η διαστημική ακτινοβολία, οι βλάβες ηλεκτρονικού εξοπλισμού, τα προβλήματα διαχείρισης της θερμότητας και οι συγκρούσεις με άλλους δορυφόρους ή διαστημικά συντρίμμια.
Υπάρχει επίσης μια κρίσιμη πρακτική διαφορά. Σε ένα επίγειο κέντρο δεδομένων, ένας χαλασμένος εξυπηρετητής μπορεί να επισκευαστεί ή να αντικατασταθεί. Σε τροχιά, η ίδια διαδικασία ενδέχεται να απαιτεί μια νέα διαστημική αποστολή.
Ο διευθύνων σύμβουλος του διεθνούς αντασφαλιστικού ομίλου Swiss Re, Andreas Berger, επισημαίνει ότι η ιδέα συνδυάζει δύο ταχέως αναπτυσσόμενα πεδία κινδύνου: τις υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης και την εμπορική δραστηριότητα στο Διάστημα.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πάρα πολλές άγνωστες παράμετροι ώστε ο κίνδυνος να μπορεί να υπολογιστεί με αρκετή ακρίβεια και να δημιουργηθεί ένα βιώσιμο ασφαλιστικό προϊόν.
Στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς επισημαίνουν παράλληλα την έλλειψη σαφούς κανονιστικού πλαισίου, την περιορισμένη διαθέσιμη ασφαλιστική ικανότητα και την απουσία επαρκών ιστορικών δεδομένων πάνω στα οποία θα μπορούσαν να βασιστούν τα μοντέλα εκτίμησης κινδύνου.
Και κάπως έτσι, η ίδια αβεβαιότητα που κάνει τα διαστημικά κέντρα δεδομένων επικίνδυνα για τους ασφαλιστές είναι και αυτή που τα καθιστά δυνητικά τόσο προσοδοφόρα.
Εάν σημαντικό μέρος της υπολογιστικής ισχύος μεταφερθεί πράγματι σε τροχιά, μαζί του θα μετακινηθεί και μια νέα κατηγορία περιουσιακών στοιχείων αξίας δισ. δολαρίων. Πριν όμως δημιουργηθεί αυτή η ασφαλιστική αγορά, ο κλάδος θα πρέπει πρώτα να βρει πώς ακριβώς ασφαλίζεται κάτι που μέχρι σήμερα ουσιαστικά δεν υπήρχε.
Περισσότερες ειδήσεις
Η AI «φουσκώνει» την αγορά των data centers – Πάνω από 1 τρισ. δολάρια οι επενδύσεις έως το 2027
ΗΠΑ: Νέα ρεκόρ στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2027 λόγω AI και data centers
