MENU

«Μπορώ να είμαι σε σχέση και χωρίς σεξ»: Η απάντηση της Gen Z που σπάει ένα μεγάλο ταμπού

Η έρευνα του IFOP καταγράφει μια αλλαγή νοοτροπίας, με τις νέες γυναίκες να μιλούν πιο ανοιχτά για επιθυμία, συναίνεση και αυτοϊκανοποίηση

Μια νέα γαλλική έρευνα έρχεται να ανατρέψει αρκετά στερεότυπα γύρω από τη σεξουαλικότητα των νεότερων γυναικών, δείχνοντας ότι η Gen Z αποδίδει μικρότερη σημασία στο σεξ σε σχέση με προηγούμενες γενιές, ενώ εμφανίζεται πιο ανοιχτή απέναντι στην αυτοϊκανοποίηση και στις σχέσεις που δεν βασίζονται απαραίτητα στη σεξουαλική επαφή.

Η δημοσκόπηση του Γαλλικού Ινστιτούτου Κοινής Γνώμης IFOP, που πραγματοποιήθηκε για την αλυσίδα Espaceplaisir, βασίστηκε σε δείγμα 1.011 γυναικών ηλικίας 15 έως 29 ετών και αποτυπώνει μια αισθητή αλλαγή στάσης: το σεξ δεν εξαφανίζεται από το κάδρο, αλλά φαίνεται να χάνει την παλαιότερη θέση του ως «αυτονόητο» κέντρο της ερωτικής και συντροφικής ζωής.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, μόλις 38% των γυναικών ηλικίας 15 έως 24 ετών θεωρούν τη σεξουαλικότητα «πολύ σημαντική» ή «απαραίτητη» στη ζωή τους, όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 1990 έφτανε το 62%. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το ποσοστό όσων θεωρούν το σεξ «απαραίτητο» έχει υποχωρήσει από 14% σε 9%.

«Μπορώ να είμαι σε σχέση και χωρίς σεξ»

Η αλλαγή δεν περιορίζεται στη γενική σημασία που αποδίδεται στη σεξουαλική ζωή. Περισσότερες από μία στις δύο γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα, ποσοστό 52%, δήλωσαν ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν με έναν σύντροφο χωρίς να έχουν σεξουαλικές επαφές.

Στην ηλικιακή ομάδα 18 έως 24 ετών, το ποσοστό εκείνων που μπορούν να φανταστούν μια πλατωνική σχέση φτάνει το 56%. Το εύρημα αυτό δεν δείχνει απαραίτητα απόρριψη της ερωτικής ζωής, αλλά μια διαφορετική ιεράρχηση: η σχέση φαίνεται να συνδέεται όλο και περισσότερο με τη συντροφικότητα, την ασφάλεια, την επιλογή και τη συναίνεση, και λιγότερο με την υποχρέωση μιας συγκεκριμένης σεξουαλικής κανονικότητας.

Ο François Kraus, διευθυντής του τομέα Πολιτικής και Επικαιρότητας του IFOP, συνδέει την τάση αυτή με μια αντίστροφη κίνηση απέναντι στην υπερσεξουαλικοποίηση των δεκαετιών του 1980 και του 1990. Όπως εξηγεί, η νεότερη γενιά φαίνεται να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα παρά στην ποσότητα, ενώ η φεμινιστική συζήτηση γύρω από τη συναίνεση και τη γυναικεία απόλαυση έχει αλλάξει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι νέες γυναίκες μιλούν για το σώμα και τις επιθυμίες τους.

Περισσότερη αυτοϊκανοποίηση, λιγότερη σιωπή

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της έρευνας αφορά την αυτοϊκανοποίηση. Το IFOP καταγράφει σαφή αύξηση στην αποδοχή και στη χρήση σεξουαλικών βοηθημάτων από νεαρές γυναίκες, κάτι που συνδέεται με μια ευρύτερη απομάκρυνση από την ιδέα ότι η γυναικεία σεξουαλική ικανοποίηση πρέπει να ορίζεται αποκλειστικά μέσα από τη σχέση με έναν σύντροφο.

Σύμφωνα με την έρευνα, 36% των γυναικών ηλικίας 18 έως 24 ετών έχουν ήδη χρησιμοποιήσει σεξουαλικό βοήθημα μόνες τους, έναντι 30% το 2017. Παράλληλα, η αυτοϊκανοποίηση εμφανίζεται πολύ πιο κανονικοποιημένη σε σχέση με το παρελθόν, ως ένας τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες διεκδικούν καλύτερη γνώση του σώματός τους και μεγαλύτερη αυτονομία στην προσωπική τους ζωή.

Η εικόνα, πάντως, δεν είναι μονοσήμαντη. Η έρευνα δείχνει ότι 62% των γυναικών ηλικίας 20 έως 24 ετών δηλώνουν πως κάποιες φορές βαριούνται κατά τη σεξουαλική επαφή, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 42% του 1996. Την ίδια στιγμή, όμως, 74% των γυναικών 18 έως 24 ετών δηλώνουν ικανοποιημένες από τη σεξουαλική τους ζωή.

Το φαινομενικά αντιφατικό αυτό εύρημα δείχνει ότι η ικανοποίηση δεν ταυτίζεται πλέον απαραίτητα με τη συχνότητα ή με τις παλαιότερες νόρμες γύρω από το σεξ. Για πολλές νέες γυναίκες, το ζητούμενο φαίνεται να είναι λιγότερο η «επίδοση» και περισσότερο η προσωπική επιλογή.

Το τέλος της λογικής του «συζυγικού καθήκοντος»

Η συζήτηση στη Γαλλία δεν περιορίζεται στην κοινωνική διάσταση. Νωρίτερα μέσα στο 2026, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε νομοσχέδιο που βάζει τέλος στην έννοια του λεγόμενου «συζυγικού καθήκοντος», δηλαδή στην αντίληψη ότι ο γάμος συνεπάγεται υποχρέωση σεξουαλικών σχέσεων.

Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι η κοινή ζωή των συζύγων δεν δημιουργεί υποχρέωση για σεξουαλική επαφή, επιβεβαιώνοντας ότι η συναίνεση παραμένει βασική προϋπόθεση σε κάθε σχέση, ακόμη και μέσα στον γάμο.

Η βουλευτής Marie-Charlotte Garin, που στήριξε την πρωτοβουλία, έχει τονίσει ότι ο γάμος δεν μπορεί να θεωρείται ένας χώρος όπου η συναίνεση δίνεται μία φορά και ισχύει για πάντα. Η νομοθετική αυτή εξέλιξη έρχεται να συναντήσει τη γενικότερη αλλαγή στις αντιλήψεις των νεότερων γυναικών: λιγότερη ανοχή στην υποχρέωση, περισσότερη έμφαση στην επιθυμία, στην αυτονομία και στο δικαίωμα της άρνησης.

Περισσότερες ειδήσεις

Ανάμεσα σε κόσμο… και όμως μόνοι – Η αθέατη επίδραση της κοινωνικής αποσύνδεσης

Μήπως δεν φταις εσύ που δεν έχεις σχέση; — Γιατί το dating μας κάνει να νιώθουμε ότι κάτι πάει λάθος με εμάς

Κάνε το καλό και… ρίξτο στο γιαλό; Η επιστήμη λέει ναι!

Σχετικά Άρθρα