Μια παραγωγή ύψους 6,5 τρισ. δολ. εκτός κινεζικής επικράτειας σε μεταγενέστερα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο η πλήρης εφαρμογή των περιορισμών που έχει ανακοινώσει η Κίνα στις εξαγωγές σπάνιων γαιών.
Την παραπάνω προειδοποίηση ανέφερε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) σε νέα έκθεσή του για τις σπάνιες γαίες και τα κρίσιμα ορυκτά, τονίζοντας ότι σχεδόν ο μισός οικονομικός αντίκτυπος θα αφορά τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η Κίνα, που είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός σπανίων γαιών παγκοσμίως, επέκτεινε τον Οκτώβριο του περασμένου έτους τους ελέγχους στις εξαγωγές ώστε να καλύπτουν επιπλέον υλικά και εισήγαγε νέες απαιτήσεις αδειοδότησης, ωστόσο αργότερα συμφώνησε να αναβάλει την εφαρμογή τους για ένα έτος.
Οι περιορισμοί στις εξαγωγές από χώρες όπως η Κίνα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Ζιμπάμπουε μετέτρεψαν σε πραγματικότητα τους κινδύνους που απορρέουν από τη συγκέντρωση της εφοδιαστικής αλυσίδας, ανέφερε ο ΙΕΑ.
«Η πρόσφατη ανάλυσή μας δείχνει ότι τεράστια οικονομική αξία εξαρτάται από σχετικά μικρές ποσότητες κρίσιμων ορυκτών, των οποίων οι εφοδιαστικές αλυσίδες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένες και, ως εκ τούτου, ευάλωτες», δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής του ΙΕΑ, Fatih Birol.
Για την αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών, όπως μεταδίδει το Reuters, η έκθεση υποστηρίζει ότι οι χώρες θα πρέπει να συνεργαστούν σε πολυμερές επίπεδο για τη δημιουργία αποθεμάτων 11 υλικών «υψηλού κινδύνου». Αυτό θα απαιτούσε μια αρχική δαπάνη ύψους 9,2 δισ. δολαρίων και θα συνεπαγόταν καθαρό ετήσιο κόστος 900 εκατ. δολαρίων, σύμφωνα με τον IEA. Αν και τα ποσά αυτά είναι «σημαντικά», ωχριούν μπροστά στις πιθανές επιπτώσεις τυχόν διαταραχών στον εφοδιασμό, όπως επισημαίνεται.
«Αν και η διαφοροποίηση του εφοδιασμού ενδέχεται να συνεπάγεται υψηλότερο κόστος, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ασφάλιστρο για την ασφάλεια του εφοδιασμού σε ορυκτές πρώτες ύλες σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας, μια μορφή οικονομικής ασφάλισης έναντι σημαντικών κινδύνων εφοδιασμού», σχολίασε ο Birol.
Η έκθεση του IEA εντόπισε πάντως ορισμένες βελτιώσεις στη διαφοροποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας, σημειώνοντας ότι οι κυβερνήσεις αρχίζουν να διαδραματίζουν πιο ενεργό ρόλο στην επέκταση και τη διαφοροποίηση των προμηθειών κρίσιμων ορυκτών. Μάλιστα, οι δεσμεύσεις για δημόσια χρηματοδότηση νέων έργων υπερτετραπλασιάστηκαν μεταξύ 2023 και 2025, φθάνοντας τα 65 δισ. δολάρια.
Στην έκεθση σημειώνεται επίσης ότι οι επενδύσεις των ΗΠΑ και της Μαλαισίας στον τομέα της επεξεργασίας σπανίων γαιών συνέβαλαν στη μείωση του μεριδίου της Κίνας στην εφοδιαστική αλυσίδα από το 90% στο 85%, ποσοστό που θα μπορούσε να υποχωρήσει στο 70% έως το 2035, «εφόσον τα προγραμματισμένα έργα τεθούν σε λειτουργία βάσει χρονοδιαγράμματος».
Ωστόσο, στην έκθεση τονίζεται ότι, σε γενικές γραμμές, η γεωγραφική συγκέντρωση των αλυσίδων εφοδιασμού ορυκτών έχει αυξηθεί, ιδίως όσον αφορά τη διαδικασία διύλισης. Στην περίπτωση του νικελίου, όπου η Ινδονησία κατέχει την πρώτη θέση στη διύλιση, καθώς και σε άλλα βασικά ορυκτά για τον ενεργειακό τομέα, όπου η Κίνα κατέχει την πρωτοκαθεδρία στη διύλιση, στις δύο αυτές χώρες αντιστοιχούν περισσότερο από τα τρία τέταρτα της συνολικής αύξησης της προσφοράς προϊόντων που έχουν υποστεί επεξεργασία.
Ο οργανισμός προειδοποίησε επίσης για τους κινδύνους που απορρέουν από τα σχέδια της Κίνας για έλεγχο των εξαγωγών γραφίτη, ένα βασικό υλικό που χρησιμοποιείται στις μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων, που ανακοινώθηκε επίσης τον περασμένο χρόνο και στη συνέχεια αναβλήθηκε η εφαρμογή του.
Η πλήρης εφαρμογή των περιορισμών στον γραφίτη θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο παραγωγή αξίας περίπου 300 δισ. δολαρίων εκτός Κίνας, σύμφωνα με την έκθεση. Η Κίνα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 90% της παγκόσμιας παραγωγής επεξεργασμένου γραφίτη.
Περισσότερες ειδήσεις
Αφρικανική σκόνη: Γιατί Αθήνα και Θεσσαλονίκη βλέπουν πιο έντονα επεισόδια χρόνο με τον χρόνο
Οι πόλεις ψάχνουν «αντίδοτο» στους καύσωνες — Το «φυσικό air condition» που έρχεται… από τη θάλασσα
